بررسی سیاستهای مهاجرتی ترامپ و تأثیرات آن بر جامعه ایرانیتباران آمریکا: از فشارهای داخلی تا نتایج بینالمللی
خبرآنلاین – رسول سلیمی: در روزهای اخیر، دولت ترامپ مسیر سیاستهای مهاجرتی خود را با شدت بیشتری به مرحله اجرا درآورده است. بهدنبال لغو تمدید خودکار وضعیت حفاظت موقت (TPS) برای تعدادی از اتباع ایرانی، همچنین افزایش تعداد بازداشتها و گسترش فعالیتهای اداره مهاجرت و گمرک (ICE) در کالیفرنیا، تگزاس و ویرجینیا، این وضعیت موجب بروز نگرانیهای عمیق در بین جامعه ایرانی-آمریکایی شده است. این گروه که برای سالها به عنوان واسطهای میان دو کشور عمل کرده، حال خود را در کانون تنشهایی میبیند که ریشههای آن در واشنگتن و تهران قرار دارد.
آمارهای رسمی که به تازگی منتشر شدهاند، تصویر نگرانکنندهای از وضعیت اتباع ایرانی در آمریکا ارائه میدهند. بر اساس گزارشها، بیش از ۱۲۰۰ نفر از ایرانیها در ژانویه ۲۰۲۶ با احکام اخراج روبهرو شدهاند و تعداد بازداشت شدگان ایرانی با افزایش ۳۸ درصدی نسبت به سال گذشته، به چشم میخورد. در حالی که جمعیت ایرانی-آمریکایی به بیش از ۵۰۰ هزار نفر میرسد و این گروه به عنوان یکی از موفقترین جوامع مهاجر در آمریکا شناخته میشود، با درآمد خانوار بالاتر از میانگین ملی و درصد قابل توجهی از فارغالتحصیلان دانشگاهی.
در سخنرانی اخیرش در فلوریدا، ترامپ مهاجران غیرقانونی را به عنوان «تهدیدی مستقیم برای امنیت» بر شمرد و بر ضرورت اعمال کامل «قانون بازگشت به وطن» تأکید ورزید. او اظهار داشت: «نمیتوانیم اجازه دهیم افرادی که برای بهرهمندی از آزادیهای ما به کشورمان میآیند، به طور همزمان قوانین ما را نادیده بگیرند.» این اظهارات اگرچه به طور عمومی شامل تمام مهاجران غیرقانونی بوده، ولی در نظر جامعه ایرانی-آمریکایی به علت تسلط عملیات ICE بر مناطق با جمعیت ایرانی، بهعنوان تهدیدی مستقیم درک شده است.
واکنش جامعه ایرانی-آمریکایی: از نگرانی تا اعتراض
به تازگی جامعه ایرانی-آمریکایی به این سیاستها واکنشهای متعددی نشان داده است. در لسآنجلس، که بزرگترین مجتمع ایرانیتباران در خارج از کشور را در خود جای داده، تجمعات اعتراضی به راه افتاده است. فعالین ایرانی-آمریکایی این سیاست را «تبعیض سیستماتیک» علیه ایرانیان عنوان کرده و خواستار پایان آن هستند.
یکی از فعالین ایرانی-آمریکایی در گفتوگویی با لسآنجلس تایمز اشاره کرد: «ما سالها است که به عنوان شهروندانی قانونمدار و موفق در این کشور زندگی کردهایم. بسیاری از ما پزشک، مهندس و استاد دانشگاه هستیم. اما حالا احساس میکنیم که دولت به ما به عنوان دشمن نگاه میکند، تنها به دلیل ریشههایمان.» این احساس همچنین در نظرسنجیها نمایان شده است، به طوری که بر اساس گزارش شورای روابط خارجی، ۶۲ درصد ایرانی-آمریکاییها نسبت به سال گذشته حس ناامنی بیشتری دارند.
در طرف مقابل، برخی از محافظهکاران آمریکایی از این سیاستها حمایت کرده و آن را بخشی از حاکمیت قانون و حق هر کشوری برای کنترل مرزهایش میدانند. آنها تأکید دارند که این اقدامات شامل تمام مهاجران غیرقانونی بوده و نباید به عنوان تبعیض علیه یک گروه خاص تفسیر شود.
واکنش کنگره: دموکراتها در برابر جمهوریخواهان
در کنگره نیز این موضوع به چالش کشیده شده است. نمایندگان دموکرات، به ویژه آنهایی که حوزه انتخابیهشان دارای جمعیت کثیری از ایرانی-آمریکاییهاست، با قدرت به سیاستهای ترامپ ابراز اعتراض کردهاند. رو خانا، نماینده کالیفرنیا و یک چهره برجسته دموکرات، در توییتی اشاره کرد: «سیاست مهاجرتی ترامپ نه تنها غیرانسانی است، بلکه از نظر دیپلماتیک نیز احمقانه میباشد. او در حال دور کردن جامعهای است که میتواند پل ارتباطی با ایران باشد.»
جیمی پانتا، نماینده دیگری از کالیفرنیا، در بیانیهای خواستار توقف اخراج ایرانیان و تمدید TPS برای آنان شد. او تصریح کرد که این سیاستها نوعی «انتقامجویی سیاسی» علیه ایران محسوب شده و به روابط دوجانبه آسیب خواهد رساند.
در مقابل، جمهوریخواهان از سیاستهای ترامپ دفاع کرده و آن را بهعنوان اجرای قانون میدانند. آن ها تأکید میکنند که ایران خود از گروههای تروریستی حمایت کرده و آمریکا حق دارد که مرزهایش را از نفوذ احتمالی محافظت کند. اگرچه این استدلال در زمینه امنیت ملی قابل توجیه است، منتقدان آن را به عنوان توجیهی برای اعمال سیاستهای تبعیضآمیز به شمار میآورند.
پیامدهای دیپلماتیک: تهران چه میگوید؟
در تهران، این تحولات با واکنش شدید افکار عمومی رو به رو شده است. منتقدان بر این باورند که آمریکا قابل اعتماد نیست و هر گونه مذاکراتی با آن بیهوده به نظر میرسد. در حال حاضر، سیاستهای مهاجرتی ترامپ به این استدلال اعتبار میبخشد.
در عین حال، برخی از تحلیلگران میانهرو هشدار میدهند که واکنش تند ایران ممکن است منجر به افزایش تنشها شود و در نهایت به زیان هر دو کشور تمام گردد. آنها پیشنهاد میکنند که تهران از این فرصت بهره گرفته و بر واشنگتن از طریق کانالهای دیپلماتیک فشار وارد کند.
نقش جامعه ایرانی-آمریکایی در روابط دو کشور
برای درک اهمیت این مسئله، باید به نقش تاریخی جامعه ایرانی-آمریکایی در روابط میان دو کشور توجه داشت. این جامعه به دلیل آشنایی با فرهنگ و زبان هر دو کشور همواره به عنوان پل ارتباطی عمل کرده است. از میانجیگریهای غیررسمی در بحران گروگانگیری ۱۹۷۹ گرفته تا تلاشهای اخیر برای تسهیل مذاکرات هستهای، ایرانی-آمریکاییها نقشی بینظیر در کاهش تنشها ایفا کردهاند.
بسیاری از اعضای این جامعه، چه در سمتهای رسمی و چه غیررسمی، به عنوان مشاور، تحلیلگر و واسطه در تعاملات دو کشور حضور داشتهاند. آنها توانایی انتقال پیامها را با دقت بیشتری دارند و دارای زبانی مشترک با هر دو طرف هستند. تضعیف این جامعه به معنای محروم شدن از یکی از معدود مسیرهای ارتباطی باقیمانده است.
علاوه بر این، ایرانی-آمریکاییها از قدرت اقتصادی قابل توجهی برخوردارند. سرمایهگذاریهای آنها در پروژههای مختلف، از کسبوکارهای کوچک تا شرکتهای بزرگ، جزئی از اقتصاد آمریکا را تشکیل میدهد. کاهش میل آنها به سرمایهگذاری در هر دو کشور (از طریق پروژههای مشترک) میتواند تبعات اقتصادی به همراه داشته باشد.
در این شرایط، سیاست مهاجرتی ترامپ را میتوان تلاشی در جهت حداکثری کردن منافع ملی از طریق کنترل مرزها و کاهش تهدیدات امنیتی ارزیابی کرد. در این راستا، مهاجران غیرقانونی، حتی آنهایی که از ایران میآیند، بهعنوان تهدید بالقوه تلقی میشوند و دولت از حق دسترسی به آنها برخوردار است.
اما هزینههای این سیاست را نیز باید برای آمریکا مورد تجزیه و تحلیل قرار داد. هزینه اصلی، تضعیف اعتماد جامعه ایرانی-آمریکایی و از دست دادن کانالهای ارتباطی غیررسمی است. هزینه دوم، آسیب به چهره آمریکا به عنوان کشوری که به حقوق مهاجران احترام میگذارد. اگر این هزینهها از مزایای احتمالی این سیاست فراتر رود، در این صورت، این سیاست از نظر عقلانی قابل توجیه نخواهد بود.
علاوه بر آن، سیاست مهاجرتی ترامپ به چالشهایی در کنگره و محاکم قضایی برمیخورد. دموکراتها با بهرهبرداری از قدرت نظارتی خود، در حال بررسی ابعاد این سیاست و تأثیر آن بر جامعه ایرانی-آمریکایی هستند. آنها ممکن است از طریق ارائه دعاوی قضایی، اجرای برخی از این سیاستها را به تأخیر بیندازند.
محاکم قضایی نیز در گذشته بارها تعدادی از سیاستهای مهاجرتی ترامپ را به دلیل تبعیضآمیز بودن یا نقص قوانین فدرال متوقف کردهاند. با وجود اینکه ترکیب فعلی دیوان عالی به نفع محافظهکاران است، اما هنوز مشخص نیست که این نهاد در مورد سیاستهای جدید چه موضعی خواهد داشت.
علاوه بر این، برخی از سازمانهای بینالمللی مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل نیز به این سیاستها انتقادات خود را وارد کرده و خواستار رعایت حقوق مهاجران هستند. گرچه این واکنشها تأثیر مستقیم بر سیاستهای آمریکا ندارند، اما به تدریج فضای بینالمللی را علیه واشنگتن شکل میدهند.
سیاستهای مهاجرتی ترامپ: از سرکوب داخلی تا تنش دیپلماتیک
سیاستهای سختگیرانه مهاجرتی دولت ترامپ در هفتههای اخیر، تأثیرات گستردهای بر جامعه ایرانی-آمریکایی و همچنین در روابط ایران و آمریکا داشته است. افزایش بازداشتها و اخراجهای ایرانیها، اعتماد این جامعه را کاهش و نقش آنها را به عنوان پل ارتباطی غیررسمی تضعیف کرده است.
آمارها نشان میدهند که در ماه ژانویه، بیش از ۱۲۰۰ نفر از اتباع ایرانی با احکام اخراج مواجه شدهاند و تعداد بازداشتها ۳۸ درصد افزایش داشته است. این در حالیست که جمعیت ایرانی-آمریکایی، با بیش از ۵۰۰ هزار نفر، به عنوان یکی از موفقترین جوامع مهاجر در آمریکاست که قادر به ایفای نقش سازندهای در کاهش تنشها میباشد.
مسئله این است که ادامه این سیاست میتواند جامعه ایرانی-آمریکایی را به سمت رادیکالیزه شدن سوق دهد و کانالهای غیررسمی مذاکره را بر باد دهد. در چنین شرایطی، حتی اگر اراده سیاسی برای کاهش تنشها وجود داشته باشد، ابزارهای اجرایی آن از بین خواهد رفت. سرکوب مهاجران ایرانی در آمریکا، نهتنها موضوعی داخلی بلکه مسئلهای است با پیامدهای بینالمللی عمیق.
۲۱۳/۴۲
