اینتل در جست‌وجوی موفقیت، به بازگشت به بنیادهای خود می‌اندیشد؛ آیا معماری یکپارچه دوباره مطرح خواهد شد

بر اساس جدیدترین اطلاعات منتشر شده، به نظر می‌رسد که اینتل در حال برنامه‌ریزی برای بازگشت به معماری هسته‌ی یکپارچه (Unified Core) است؛ رویکردی که در سال‌های اخیر جای خود را به طراحی‌های هیبریدی داده بود.

از زمان رونمایی از پردازنده‌های سری Alder Lake، اینتل عرضه‌ی تراشه‌های هیبریدی را آغاز کرده است؛ محصولاتی که شامل هسته‌های قدرتمند Golden Cove و هسته‌های صرفه‌جو Gracemont هستند که به‌عنوان هسته‌های P-Cores و E-Cores شناخته می‌شوند. هم‌اکنون، تیم آبی در دامنه وسیعی از تراشه‌های خود از معماری هیبریدی بهره می‌گیرد.

آگهی استخدامی جدید اینتل نشان‌دهنده ورود یک تیم از مهندسان به گروه Unified Core است تا ریزمعماری نسل آینده پردازنده‌ها را توسعه دهند.

تقسیم‌بندی هسته‌ها به دو دسته P-Cores (برای عملکرد بالا) و E-Cores (برای مصرف کم) به اینتل این امکان را داده که اهداف موردنظر خود را در پلتفرم‌های مختلف به‌دست آورد. در بخش محصولات عمومی، هسته‌های کم‌مصرف به انجام پردازش‌های پس‌زمینه و وظایف جانبی سیستم‌عامل می‌پردازند در حالی که هسته‌های قوی، بار اصلی نرم‌افزارهایی نظیر بازی‌ها را متحمل می‌شوند.

برای دستیابی به حداکثر کارایی در پردازنده‌های فعلی، اینتل به فناوری Thread Director روی آورده است که نقش مهمی در زمان‌بندی پردازش‌ها ایفا می‌کند و مشخص می‌کند که هر نرم‌افزار بر روی کدام هسته اجرا شود. همچنین، این شرکت پردازنده‌های سرور Xeon (زئون) را نیز با پیکربندی‌های صرفاً P-Core یا صرفاً E-Core ارائه می‌دهد؛ این محصولات به‌ویژه برای پردازش‌های سنگین در حوزه‌هایی همچون هوش مصنوعی یا رایانش ابری مناسب هستند و به تعداد بالای هسته‌ها با توان پردازشی متوازن در قالب‌های متراکم که شامل بیش از ۱۰۰ هسته می‌شود، نیاز دارند.

به‌نظر می‌رسد که اینتل اکنون به دنبال استفاده دوباره از یک معماری جدید برای پردازنده‌های خود باشد. یکی از چالش‌های این تغییر، یکپارچه‌سازی هسته‌های P-Cores و E-Cores است که اینتل را ناچار می‌کند تا برای تفکیک سبد محصولات به گزینه‌های جدیدی روی آورد. یکی از ساده‌ترین روش‌ها کاهش ظرفیت کش می‌تواند باشد، چراکه حافظه‌های کش L2 و L3 بخش بزرگی از سطح دای (Die) پردازنده را اشغال می‌کنند؛ مشابه روش‌هایی که AMD در معماری‌های Zen 5 و Zen 5c اتخاذ کرده است.

در حقیقت، به‌نظر می‌رسد که اینتل با معماری Unified Core می‌کوشد تا هسته‌های P-Cores و E-Cores را در یک طراحی یکپارچه ادغام نماید. استفاده از این معماری می‌تواند به بهبود سطح عملکرد پردازنده‌ها منجر شود.

هنوز مشخص نیست که کدام یک از مدل‌های پردازنده اینتل با معماری Unified Core به بازار عرضه خواهد شد و هیچ جدولی برای زمان‌بندی نیز وجود ندارد. احتمال ارائه راهکارهای مختلف نیز وجود دارد و تیم طراحی Unified Core ممکن است فناوری‌های نوآورانه و غافلگیرکننده‌ای را معرفی کند.

به احتمال زیاد توسعه معماری جدید Unified Core هنوز در مراحل ابتدایی قرار دارد و تکمیل چنین پروسه‌هایی معمولاً به چندین سال زمان نیاز دارد. گفته می‌شود که اینتل تا پایان این دهه میلادی همچنان از معماری هیبریدی بهره‌برداری خواهد کرد.