سفر پرمخاطره ترامپ به آسیا؛ امتحانی برای مهارتهای تجاری او در midst بحران اقتصادی
دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، قرار است به مدت پنج روز به مالزی، ژاپن و کره جنوبی سفر کند. این سفر نخستین حضور او در این منطقه و همچنین طولانیترین سفر خارجیاش از آغاز ریاست جمهوریاش در ژانویه ۲۰۲۵ به شمار میرود.
همچنان که ایرنا به نقل از رسانههای آمریکایی اعلام کرده، دیدار منتظرهای که میان ترامپ و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، در کره جنوبی صورت خواهد گرفت، ممکن است به کاهش تنشها در یک جنگ تجاری دیگر بین دو کشور منجر شود؛ با این حال، هنوز مشخص نیست که این دیدار به نتیجه خواهد رسید یا خیر.
ترامپ ممکن است پس از این سفر به واشنگتن بازگردد و دستاوردهایی به ارمغان آورد که به تقویت روابط آمریکا با منطقه کمک کند، یا اگر مذاکرات با شی نتیجه نگیرد، با تشدید جنگ تجاری مواجه شود که میتواند بازارها را به هم بریزد، زنجیرههای تامین را دچار اختلال کند و وابستگی آمریکا به مواد معدنی کلیدی چین را روشن نماید.
کاخ سفید اعلام کرده است که این دو رهبر در روز پنجشنبه آینده با یکدیگر دیدار خواهند کرد، اما هنوز چین این دیدار را تأیید نکرده است.
استیو بنن، مشاور پیشین کاخ سفید، به تارنمای پولیتیکو گفت: «این سفر یکی از پرریسکترین سفرهایی است که یک رئیسجمهور آمریکایی تا به حال انجام داده است. چین بهطور علنی جنگ اقتصادی علیه آمریکا اعلام کرده و این همان چیزی است که به آن پرتاب تاس آهنین میگویند؛ این بالاترین سطح ریسک محسوب میشود.»
این رسانه آمریکایی همچنین خاطرنشان کرده است که چین تنها موضوع بحرانساز در این سفر نیست. مالزی میزبان یکی از دو اجلاس است که ترامپ در آنها شرکت خواهد داشت. مالزی در تلاش است تا مراسم صلحی برگزار کند؛ جایی که ترامپ میان کامبوج و تایلند وساطت خواهد کرد. اما این دو کشور هنوز اختلافات مرزی که در ماه ژوئیه به درگیریهای شدید انجامید را حل نکردهاند و نقش چین در تأمین تسلیحات مورد استفاده پنومپن در آن منازعه، تنشها را تشدید کرده است.
ترامپ همچنین به دنبال تثبیت وعدههای سرمایهگذاری از سوی کره جنوبی و ژاپن است، در حالی که کره جنوبی هنوز روی توافق ۳۵۰ میلیارد دلاری خود مذاکره میکند و نخستوزیر جدید ژاپن تهدید کرده است که اگر توافق بهنظر ناعادلانه بیاید، از طرح سرمایهگذاری ۵۵۰ میلیارد دلاری با آمریکا خارج خواهد شد.
یکی از مقامات دولت ترامپ، که خواسته ناشناس بماند، در گزارشی به تارنمای پولیتیکو گفته است که فرض اینکه این سفر چالشبرانگیز است، نادرست است.
وی تصریح کرد: «رئیسجمهور آمریکا برای گفتگو صرفاً سفر نمیکند. او به آسیا میآید تا توافقهای بزرگ تجاری را امضا کند، سرمایهگذاریهای عظیم را تأمین کند و امنیت و صلح را بهطور چشمگیر در منطقه هند و اقیانوس آرام به پیش ببرد. نتایج بیسابقهاش خود گویای همه چیز خواهند بود.»
ترامپ اطمینان داده است که نهتنها دیدار با شی در کره جنوبی صورت خواهد گرفت، بلکه از آن دیدار با «توافقی واقعاً منصفانه و عالی» خارج خواهد شد.
پرتنشی ژئوپلیتیک موجود در این منطقه نشاندهنده یک قمار بزرگ است که ترامپ در این سفر انجام میدهد و دیدار محتمل با شی، به نظر میرسد بزرگترین قمار او باشد که انتظار دارد به نتیجه مثبت بینجامد.
دِرِک سیسرز، پژوهشگر ارشد اندیشکده امریکن انترپرایز اینستیتیوت که در حوزه روابط آمریکا و چین فعالیت دارد، بیان کرد: «اگر ترامپ و شی در صحنه حاضر شوند و بگویند در حال حاضر مشکلی با یکدیگر ندارند، این همان نتیجهای است که بسیاری از آن انتظار دارند.»
با این حال، برخی از تحلیلگران منتقد چین نگرانند که ترامپ بهقدری تحت فشار برای از سرگیری خرید سویا از چین و کاهش محدودیتها بر عناصر کمیاب باشد که ممکن است امتیازاتی بدهد که در شرایط معمول حاضر به واگذاری آنها نمیشد، از جمله لغو کنترلهای صادراتی بر تراشهها و تجهیزات ساخت نیمهرساناها و کاهش محدودیتهای سرمایهگذاری که بهمنظور کنترل انتقال فناوریهای پیشرفته به خارج وضع شدهاند.
لیزا توبین، مدیر سابق شورای امنیت ملی در امور چین در دولت اول ترامپ و آغاز دولت بایدن، گفت: «بدترین حالت برای آمریکا این است که ترامپ امتیازات زیادی بدهد.»
مدیریت دیدار با شی در کره جنوبی بهطور قطع پرمخاطرهترین بخش سفر ترامپ محسوب میشود، اما اجزای دیگر این سفر نیز چالشهای خاص خود را دارند.
کره جنوبی و ژاپن، که ترامپ در نظر دارد با رهبران آنها دیدار کند، ممکن است بهدنبال بازنگری در توافقهای تجاری باشند که ترامپ در آمریکا بهعنوان دستاوردهایش از آنها یاد کرده است.
کره جنوبی که همچنان در حال مذاکره درباره این توافق تجاری است، از ایده اختصاص ۳۵۰ میلیارد دلار از بودجه دولتی به پروژههایی که عمدتاً توسط آمریکا هدایت میشود، نارضایتی دارد.
سئول معتقد است که این ساختار ممکن است کشور را در معرض بحران مالی قرار دهد و از ضرورت انعطافپذیری در نحوه تأمین این مبلغ گفته است.
کره جنوبی همچنین به دنبال کاهش تعرفه ۲۵ درصدی بر صنعت خودروسازی خود است، در حالی که خودروسازان اتحادیه اروپا، بریتانیا و ژاپن با نرخهای کمتری مواجه هستند.
تامی اوربی، شریک گروه دی جی ای در حوزه روابط کشورهای برونمرزی و متخصص در امور کره جنوبی، معتقد است که سئول حتی پیشنهاد داده است که در صورت شکست مذاکرات، این منابع مالی را به شرکتهای کرهای دچار بحران اختصاص دهد.
اوربی بیان کرد: «آنها نمیتوانند توافق بدی را بپذیرند» و به یادآوری اشاره کرد که لی جائه میونگ، رئیسجمهور تازهمنتخب با یک اپوزیسیون آمادهحمله مواجه است. «یک توافق خوب، منصفانه و متوازن به نفع هر دو کشور خواهد بود.»
در توکیو، ترامپ ممکن است با مقاومتی مواجه شود، اگر بخواهد نخستوزیر جدید ژاپن، سانائه تاکایچی را تحت فشار بگذارد تا جزئیات اجرای تعهد ۵۵۰ میلیارد دلاری سرمایهگذاری در پروژههای آمریکایی که شیگرو ایشیبا، نخستوزیر پیشین، در ماه ژوئن پذیرفته بود، ارائه دهد.
تاکایچی اخیراً هشدار داده بود که اگر بهشکلی ناعادلانه توافق شود، ممکن است به مذاکرات بازگردد. اما اگر ترامپ امتیازاتی به او بدهد که موجب نگرانی رقبای سیاسیاش شود، ممکن است ائتلاف شکنندهای را که به تازگی نهایی شده، از دست بدهد.
کمتر کسی به مواجهه با رئیسجمهور غیرقابل پیشبینی آمریکا تمایلی دارد و این انتظار میرود که کشورهای جنوب شرق آسیا از نشست آینده آسهآن در مالزی برای نشان دادن اتحاد با دستور کار تجاری ترامپ استفاده کنند، حتی در حالی که نسبت به عدمقطعیت رفتار او با احتیاط عمل میکنند.
اما توافقات جدید نخواهند توانست نارضایتی ناشی از جنگهای تعرفهای ترامپ را که تولیدکنندگان صادراتمحور جنوب شرق آسیا را بهشدت تحت فشار قرار داده، جبران کنند. کشورهای آسهآن همچنان به چین وابستهاند؛ چین در حال توسعه منطقهای تجاری و زیرساختهای دیجیتالی خود است و بهطور فزایندهای در دریای جنوبی چین اقدامات تهاجمی انجام میدهد.
مقامات آمریکایی اعلام کردهاند که به توافق تجاری با کامبوج نزدیک شدهاند؛ کشوری که از مداخله ترامپ در مناقشه مرزیاش با تایلند استقبال کرده و او را برای دریافت جایزه صلح نوبل نامزد کرده است، اما تایلند عمدتاً با هرگونه مداخله خارجی مخالفت کرده و چندین شرط برای عقبنشینی نیروهایش گذاشته است که کامبوج باید بپذیرد.
ترامپ حضور خود در اجلاس آسهآن را به ریاست بر مراسم امضای صلح میان کامبوج و تایلند مشروط کرده، اما این کوششها متوقف شده است. نامههایی که به هون مانت، نخستوزیر کامبوج و آنوتین چارنویراکول، نخستوزیر تایلند ارسال شده، تأثیر چندانی نداشتهاند.
219
