اعتراض پرستاران به تعطیلیهای پنجشنبه!
سازمان پرستاری به عنوان یک عنصر کلیدی در نظام سلامت شناخته میشود و هرگونه آسیب به آن میتواند بر تمامی جنبههای بهداشت و درمان تأثیرات منفی بگذارد و موجب ایجاد آسیبپذیری در سیستم سلامت کشور گردد. بنابراین، ضروری است که تمام جوانب احتیاط و تدابیر لازم برای تقویت بنیان پرستاری در کشور به بهترین نحو رعایت و تقویت شود.
متاسفانه، پرستارانی که در خط مقدم به ارائه خدمات به بیماران و مردم مشغول هستند، به اندازه کافی مورد توجه قرار نگرفتهاند و این نوع نگرش تبعیضآمیز حاکم بر حوزه سلامت، موجب نارضایتی و رنجش در جامعه پرستاری گردیده است. به عنوان نمونه، مسئله تعطیلی روزهای پنجشنبه، یکی از موضوعات چالشبرانگیز برای پرستاران است که چرا باید از مزایای این روز محروم باشند، در حالی که در شرایط دشوار و سخت کاری مشغول خدمت رسانیاند و اگر به ناچار باید در محل کار حاضر شوند، حداقل انتظار دارند که از مزایای آن بهرهمند شوند.
در مرداد ماه سال ۱۴۰۴، احمد نجاتیان، رئیس کل سازمان نظام پرستاری، در نامهای به مسعود نصرتی، معاون عمران و توسعه امور شهری و روستایی وزارت کشور، اعلام نمود: در شرایطی که کارکنان خدماترسانی و امدادی از جمله پرستاران و کارکنان بیمارستانها امکان دورکاری ندارند و به ویژه در شرایط کمبود آب و برق و گرمای شدید، بار کاری آنها افزایش یافته است، ساعات کاری طولانی این افراد نسبت به سایر کارکنان یک تبعیض بارز و ناعادلانه به شمار میآید و به نوعی با سیاستهای دولت در زمینه گسترش عدالت در تضاد است.
وی اضافه کرد: با توجه به شکایات همکاران پرستار از نقاط مختلف کشور، خواهش میکنیم که مسئله کاهش ساعات کاری پنجشنبهها را برای کارکنان خدماتی و امدادی همچون پرسنل اورژانس ۱۱۵ و بیمارستانها بررسی و ابلاغ فرمایید.
در همین راستا، هیئت دولت موضوع تعطیلی روزهای پنجشنبه را به استانداران مربوطه واگذار کرده است.
رئیس کل سازمان نظام پرستاری، در مورد برخی تصمیمات که خارج از وزارت بهداشت اتخاذ میشود، اظهار داشت: ما این مسئله را با وزارت کشور مطرح کردیم. وزارت کشور آئیننامهای صادر کرده، اما در وزارت بهداشت کارگروهی تشکیل شده که همه بخشها بر این موضوع توافق دارند که اگر روز پنجشنبه تعطیل شود، ساعات کاری موظف نیز میبایست کاهش یابد و همچنین اضافهکار پرداخت شود، زیرا این حق قانونی است.
نجاتیان افزود: با این وجود، مصوبه وزارت کشور نگاهی متفاوت دارد و این اختلاف نظر منجر به نارضایتی شده است. سازمان نظام پرستاری نیز در این زمینه نامهای ارسال کرده است، زیرا این موضوع به یکی از دلایل شدید نارضایتی در بین جامعه پرستاری تبدیل شده است. امیدواریم بتوانیم این مسئله را در یک یا دو هفته آینده حل و فصل کنیم.
رئیس کل سازمان نظام پرستاری بیان کرد: واقعیت این است که تابآوری پرستاران ما به طور قابل ملاحظهای کاهش یافته است. فشار کار بالا، معوقات پرداخت نشده و شرایط تورمی انگیزه بسیاری از همکاران را تحت تأثیر قرار داده است.
نیروهای پرستاری در شرایط بسیار دشوار و با حداقل امکانات به بیماران و مردم خدمترسانی میکنند و اگر در تصمیمگیریهای کلان نیز تنها گذاشته شوند و کسی به فکر آنها نباشد، بدون تردید، شرایط برای حرفه پرستاری به مراتب سختتر و دشوارتر خواهد شد.
یک پرستار ایرانی میتواند با مهاجرت به کشور آلمان، به درآمد ماهیانه ۴ هزار یورو دست یابد، در حالی که در وطن خود، درآمد حاصل از یک شیفت کاری به زحمت کفاف زندگی را میدهد و به همین دلیل، هر پرستار به طور میانگین ناچار به انجام ۸۰ ساعت اضافهکاری اجباری در هر ماه برای تأمین هزینههای زندگیاش است.
کمبود نیروی پرستاری به ویژه در کلانشهرهایی نظیر تهران، ارائه خدمات پرستاری در بیمارستانها را با چالشهای جدی مواجه کرده و منجر به افزایش ساعات کاری اجباری برای پرستاران شده است. این در حالی است که طولانی بودن ساعات کاری، میتواند کیفیت خدمات پرستاری را به خطر انداخته و در نتیجه به سلامت بیماران آسیب وارد کند.
