آمارهای تازه نشان میدهند: ۸۲ درصد از خودکشیها در کشور متعلق به افراد زیر ۵۰ سال هستند
حمید پیروی در گفتگو با تسنیم در خصوص روز جهانی پیشگیری از خودکشی گفت: آمارهای موجود در ایران نشان دهنده افزایش روند خودکشیها است. در حال حاضر، تقریباً ۸.۹ نفر از هر ۱۰۰ هزار نفر به این اقدام دست میزنند.
راههای کاهش آمار خودکشی در کشور
او در خصوص تدابیر لازم برای کاهش تعداد خودکشیها اظهار کرد: یکی از مؤلفههای کلیدی در این زمینه، افزایش احساس تعلق اجتماعی، ارایه حمایتهای اجتماعی و بهبود کیفیت زندگی در جامعه است. مقابله با خودکشی نباید صرفاً از منظر بیماریهای روانی انجام شود، زیرا اینطور نیست که تمامی افرادی که به خودکشی روی میآورند، درگیر افسردگی یا مشکلات روانی باشند؛ بلکه عوامل اجتماعی و فرهنگی نیز نقش بسزایی در بروز این معضل دارند. بدین معنا، مداخلات نباید به غربالگری سلامت روان محدود شود و باید همزمان بر روی افزایش احساس تعلق اجتماعی، تقویت سرمایه اجتماعی و ارتقای کیفیت زندگی افراد نیز تمرکز گردد. این هماکنون میتواند تأثیر عمیقتری در کاهش آمار خودکشی داشته باشد.
نرخ پایینتر خودکشی در ایران نسبت به میانگین جهانی
پیروی در خصوص وضعیت خودکشی در ایران در مقایسه با سطح جهانی توضیح داد: نسبت به میانگین جهانی، نرخ خودکشی در ایران پایینتر است. بهطوری که میانگین جهانی حدود ۹.۵ در هر ۱۰۰ هزار نفر برآورد میشود، در حالی که این نرخ در ایران نزدیک به ۸.۹ تا ۹ است. از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۲، میزان خودکشی در سطح جهان نزولی بود و روند کاهش تا پیش از شیوع کرونا ادامه داشت، اما پس از آن، آمار جهانی بهطور جزئی از ۹.۲ به ۹.۵ در هر ۱۰۰ هزار نفر افزایش یافت. در کشورهای نظیر آمریکا متاسفانه تعداد خودکشیها به حدود ۱۴.۵ نفر در هر ۱۰۰ هزار نفر میرسد.
۸۲ درصد خودکشیها در جمعیت زیر ۵۰ سال
نائب رئیس جمعیت علمی پیشگیری از خودکشی ایران با اشاره به اینکه برخی کشورها با اجرای برنامههای پیشگیری و حمایتهای اجتماعی موفق به کاهش آمار خودکشی شدهاند، اما در ایران چنین مداخلاتی به میزان لازم انجام نشده و روند کمی همچنان رو به افزایش است، تأکید کرد: یک تفاوت مهم در الگوی خودکشی در ایران و دیگر کشورها این است که در سطح جهانی، حدود ۵۸ درصد از افرادی که به خودکشی اقدام میکنند زیر ۵۰ سال هستند، در حالی که این رقم در ایران به ۸۲ درصد میرسد.
عدم وجود تحقیقات منسجم در زمینه خودکشی در کشور
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران در خصوص پژوهشهای مرتبط با خودکشی در کشور تأکید کرد: یکی از معضلات اساسی، فقدان تحقیقاتی جامع و هماهنگ در این حوزه است. این مسئله ناشی از محرمانه بودن دادهها، وجود انگ اجتماعی مرتبط با خودکشی و مقاومت خانوادهها در ارائه اطلاعات است. همچنین پراکندگی تحقیقات در نهادهای آموزشی، دانشگاهها، خانوادهها و سایر نهادها نیز چالشهای دیگری هستند که این حوزه با آنها مواجه است.
