خوزستان در دمای ۵۰ درجه؛ بیآب و بیبرق
از آغاز پاییز سال گذشته، مسئله ناترازی انرژی در کشور مطرح گردید و برنامه قطع برق طراحی و آسیبهایی ناشی از آن نیز مشاهده شد. در آن زمان، هوای خوزستان نسبتا ملایم بود، اما اکنون، در تابستان گرم و داغ، قطع برق در این استان به شکل نامنظم و مکرر رخ میدهد که باعث خاموش شدن کولرها، توقف پمپهای آب و در نتیجه، به خطر افتادن سلامتی و آسایش مردم خوزستان شده است.
سالهاست که با برداشت و انتقال آب از رودخانه کارون، منابع آبی خوزستان کاهش یافته و ساکنان مجبورند آب را از پمپهایی که معمولاً گلآلود و حاوی رسوب است، برداشت کنند. در شرایط کنونی، با قطع برق، پمپها نیز از کار میافتند و این به نوبه خود به بحران آب دامن میزند. در این وضعیت، مدیریت برق به معنای رنج و عذابی برای مردم خوزستان تبدیل شده است.
حداقل حق شهروندی هر انسان برخورداری از الزامات اساسی زندگی است، اما در حال حاضر این حقوق در برخی از شهرهای جنوبی خوزستان و حتی برخی مناطق اهواز به شدت زیر سوال رفته است. در روزهایی که برق و پمپها در حال کار هستند، باز هم دسترسی به آب وجود ندارد و آبرسانی با تانکر انجام میشود.
مردم خوزستان این روزها از بیآبی و بیبرقی کلافهاند و از مدیریتی که در عمل کارآمد نیست و به شکلی در حال کار نمایش داده میشود، ناراضیاند. قطع برق نه تنها با برنامهریزی قبلی انجام نمیشود، بلکه همچنین در شرایطی که دما به اوج خود میرسد، به طور غیرقابل پیشبینی و به مدت طولانی قطع میشود.
در تاریخ ۲۴ تیر، سید محمدرضا موالیزاده، استاندار خوزستان، از تخصیص ۳۰۰ مگاوات برق اضافی به استان خبر داد و اشاره کرد که با تلاشهای صورت گرفته، خاموشیهای خانگی به ۶۰ درصد کاهش خواهد یافت و پیگیریهایی برای حذف کلی خاموشیها در حال انجام است.
با این حال، در تاریخ ۲۵ تیر، روزی که هشدار قرمز هواشناسی درباره افزایش دما تا ۴۹ درجه و بالاتر صادر شد، برق برخی محلههای اهواز مانند کیانپارس و چهارراه زند برای حدود چهار تا پنج ساعت قطع شد و روز قبل از آن نیز برخی نقاط کیانپارس بهمدت پنج ساعت از برق محروم بودند. این در حالی است که با توجه به وجود گرمای طاقتفرسا، مدیریت بار مصرف برق در خوزستان به چه دلیلی باید اعمل شود؟
در روز ۲۵ تیر، به دلیل شدت گرما و به منظور حفاظت از سلامت مردم، برخی ادارات در مناطق مختلف خوزستان به حالت دورکاری درآمدند.
قطع آب و برق نه تنها بر سلامت شهروندان آسیب میزند، بلکه تأثیر منفی بر مشاغل و رفتوآمد مردم نیز میگذارد. ساکنین آپارتمانها نه تنها قادر به استفاده از آسانسور نیستند بلکه حتی نمیتوانند خودروهای خود را از پارکینگ خارج کنند و این حس را به وجود میآورد که در قفس خانگی محبوس شدهاند؛ عذاب و شکنجۀ بیآبی و بیبرقی.
اما چگونه استانی با این همه منابع انرژی و آب به یک قفس بیآب و برق تبدیل گشته است؟
مریم یکی از ساکنین اهواز و بیمار قلبی-تنفسی است که تأثیرات قطع برق بر زندگیاش را تشریح میکند. او گفت: هنگام بازگشت به خانه در گرمای ۵۰ درجه با قطع برق مواجه میشود، در حالی که برق محل کارش نیز به طور مداوم قطع میشود.
او ادامه داد: قطعی برق در اداره مرکزی باعث قطع اینترنت در محل کار ما شده که این موضوع به دلیل وابستگی شغفمان به اینترنت، کار ما را بسیار تحت تأثیر قرار میدهد.
این شهروند اهوازی با ابراز نگرانی از وضعیت سلامتی مادر سالمندش در زمان قطعی برق، گفت: در گرما، فشار خون مادرم بالا میرود و همیشه نگران این موضوع هستیم. از سوی دیگر، وضعیت قطع برق به شدت خستهکننده و کلافهکننده شده است.
او همچنین گفت: سوالی که ذهن ما را مشغول کرده این است که چرا برق در خوزستان، به ویژه در دماهای بالای ۵۰ درجه و با هشدار قرمز، قطع میشود؟ چرا خوزستان باید تحت مدیریت مصرف برق قرار گیرد؟
مریم بیان کرد: حتی با دماهای پایینتر از ۵۰ درجه هم زندگی در دمای ۴۰ درجه به سختی ممکن است، چرا که حتی در زمان دسترسی به برق، کولرها کارآمد نیستند و خانهها خنک نمیمانند، چه برسد به روزهایی که دما به ۴۵ درجه و بالاتر میرسد و برق قطع میشود.
شیوا، یکی از کارآفرینان اهوازی، خاطرنشان کرد که قطع برق باعث از کار افتادن برخی تجهیزات کاریاش شده و استرس او را افزایش داده است. او توضیح داد: کارگران من هر روز از نقاط مختلف شهر به کارگاه میآیند، اما به محض اینکه میخواهیم کار را شروع کنیم، برق به مدت دو یا سه ساعت قطع میشود و در شرایط دمای بالای ۵۰ درجه در یک فضای بسته کارگاهی میمانیم و راه فراری نداریم.
این شهروند اهوازی با ناراحتی ادامه داد: قطع برق تقریباً به طور روزانه رخ میدهد و نمیدانم در این شرایط چه باید کرد. این وضعیت، استرس کارم را به شدت افزایش داده و هم از نظر مالی برای من ضرر به بار آورده است. دائما نگران این موضوع هستم.
پونه، یکی دیگر از ساکنان اهواز، گفت که معمولاً برق محلهشان هر دو روز یک بار از ساعت ۱ بعد از ظهر تا ۷ شب و در اوج گرما قطع میشود و هر بار قطعی برق بین یک تا سه ساعت طول میکشد.
وی اشاره کرد: در اهواز قطع برق، آب نیز قطع میشود و زندگی به نوعی فلج میشود. این روزها، پمپ آب در خانههای ویلایی نیز کار نمیکند و حتی وقتی برق داریم، فشار آب کم است.
این شهروند اهوازی با نگرانی از وضعیت مادر ۸۰ سالهاش ادامه داد: مادرم در یک خانه ویلایی زندگی میکند و در مواقع قطع برق، ریموت در حیاط و آیفون تصویری نیز از کار میافتند و همیشه نگران امنیت مادر هستم که مبادا حادثهای برایش پیش بیاید.
در تاریخ ۹ اردیبهشت امسال، مجتبی یوسفی، نماینده اهواز در مجلس، با اشاره به قطعی برق مکرر در خوزستان در شرایط دمایی امسال، اعلام کرد که در حال پیگیری طرح سوال از وزیر نیرو در این زمینه است. اما از آن زمان تاکنون نه تنها خبری از پیگیری نمایندگان مردم درباره این بحران نیست، بلکه روز به روز وضعیت قطع برق بدتر شده است.
به گفته یوسفی، حتی در زمان جنگ تحمیلی، شاهد اینگونه قطعیهای مکرر برق نبودیم؛ اما متأسفانه به دلیل بحران مدیریتی، به ویژه در وزارت نیرو، با این قطعیهای مکرر مواجه هستیم.
او با بیان اینکه مردم به شدت از قطع برق ناراضیاند، تصریح کرد که این معضل ناشی از ناترازی و بحران مدیریت است و سوءمدیریت کاملاً مشهود است. در گذشته، برق صنایع قطع میشد که معیشت مردم، به ویژه کارگران و کسبه کوچک را به خطر میانداخت، اما دستکم برق خانگی قطع نمیشد.
نماینده اهواز در مجلس به عواقب گوناگون قطع برق اشاره کرد و گفت: در شرایط کنونی دمایی، سلامت افراد، به ویژه سالمندان و کودکان، به شدت تحت تأثیر قرار میگیرد. همچنین سالمندان نمیتوانند از راهپلهها تردد کنند و با مشکلات جدی مواجه میشوند. مشاغلی که با اجناس فاسدشدنی کار میکنند، از قبیل لبنیاتیها، قصابیها و نانواییها نیز از قطع برق آسیب میبینند؛ سؤال این است که چه کسی باید خسارات این افراد را جبران کند؟
یوسفی با اشاره به قطعی برق در مدارس و دانشگاهها خاطرنشان کرد: چه کسی مسؤول هزینه افت تحصیلی دانشآموزان و دانشجویان ناشی از قطع مکرر برق است؟
به علاوه، مهرداد شریفی، رئیس مرکز بهداشت خوزستان، بیان کرد که قطع برق تأثیرات جدی بر سلامتی شهروندان در گرمای خوزستان دارد و میتواند منجر به گرمازدگی شود. از طرف دیگر، قطع برق بر فرآیند تهیه و توزیع مواد غذایی نیز تأثیرگذار خواهد بود.
بر اساس گفتههای او، برخی مواد غذایی نیاز به زنجیره سرما دارند و باید با رعایت این زنجیره به دست مصرفکنندگان برسند و قطع برق طولانی مدت میتواند تهدیدی جدی برای سلامت شهروندان محسوب شود.
در حالی که سالخوردگان پشت در میمانند، بیماران تنفسی در هوای داغ خوزستان به سختی نفس میزنند و کارگاهها نیز تعطیل میشوند، دیگر نمیتوان به وعدههای حذف کامل خاموشیهای خانگی اعتماد کرد.
این روزها، خوزستان تشنهٔ عدالت مدیریتی است؛ خوزستان در سکوت میسوزد، اما آیا کسی بیدار میشود تا شعلههای بیبرقی و بیآبی را خاموش کند؟
