آیا مدیران پرسپولیس پاسخی برای این سوال دارند؟ / دلیل نادیده گرفتن بهترین گزینه چیست؟

تیم پرسپولیس به‌دنبال تقویت خط دفاعی خود با استخدام یک مدافع میانی باتجربه و کارآزموده است. این مدافع باید توانایی درک شرایط فیزیکی و چالش‌های متعددی که در فوتبال ایران وجود دارد را داشته باشد و در طول فصل به کمک سایر مدافعان تیم بشتابد. در هفته‌های اخیر، گزینه‌های متعددی برای این موقعیت به وحید هاشمیان، سرمربی پرسپولیس، معرفی شده‌اند؛ با این حال، او تاکنون بسیاری از آنها را رد کرده و همچنان مشغول ارزیابی بازیکنان پیشنهادی است.

در حال حاضر، پرسپولیس، علاوه بر کنعانی‌زادگان و پورعلی‌گنجی، سهیل صحرایی را نیز در ترکیب خود دارد که در زمینه توانایی‌های فنی، تفاوت چندانی با محمدمهدی زارع ندارد. اما اولویت هاشمیان بر جذب مدافعی است که تجربه بهتری در فوتبال چالش‌برانگیز ایران داشته باشد.

با توجه به این‌که فرآیند انتقال زارع به پرسپولیس متوقف شده و مشخص شده که مدیرعامل و مهدی تارتار از همان ابتدا تمایلی به جذب این بازیکن نداشتند، هاشمیان اکنون باید به دنبال گزینه‌های جایگزین باشد.

اما مسئله‌ای که اخیراً ذهن بسیاری از اهالی فوتبال را مشغول کرده، این است که چرا باشگاه پرسپولیس تاکنون به سراغ گیورگی گولسیانی نرفته است؟ در شرایطی که به خاطر ناامنی‌های منطقه، بازیکنان باکیفیت اروپایی و آسیایی تمایلی به حضور در ایران ندارند، پرسپولیس هنوز هم نتوانسته است از توانایی‌های گولسیانی بهره‌برداری کند. او یکی از موفق‌ترین بازیکنان پرسپولیس در سه فصل اخیر بوده و هیچ‌گونه مشکلی از نظر فنی یا اخلاقی برای باشگاه ایجاد نکرده است.

به این نکته توجه کنید که هر مدافع خارجی با هر سطحی از توانایی‌های فنی و اخلاقی، در صورت پیوستن به پرسپولیس، برای آشنایی با فضای فوتبال ایران و به ویژه شناخت خصوصیات فنی مهاجمان ایرانی و خارجی حاضر در لیگ، حداقل به یک نیم‌فصل زمان نیاز دارد. در حالی که گیورگی گولسیانی با سابقه طولانی‌مدت در فوتبال ایران مشکلی در این خصوص ندارد و با سه سال حضور در پرسپولیس، به خوبی با شرایط تیم و هواداران آن آشنا شده و می‌تواند به هاشمیان کمک کند.

شاید اگر از مدیران پرسپولیس پرسیده شود که چرا به گولسیانی توجهی نمی‌شود، پاسخ قانع‌کننده‌ای نداشته باشند و همه چیز را به تصمیم کارتال (سرمربی سابق) مرتبط کنند. کارتال معتقد بود که مشکلات زانو و سن این بازیکن می‌تواند برای تیم دردسر ساز شود، در حالی که واقعیت این است که گولسیانی هرگز دوره مصدومیت طولانی‌مدتی را تجربه نکرده و در سه فصل گذشته همواره در دسترس کادر فنی بوده و هیچ بازی مهمی را به علت مصدومیت یا محرومیت از دست نداده است.

به‌طور کلی، نمی‌توان از این واقعیت غافل شد که پروژه از دست دادن یک مدافع کم‌نقص، موثر و محبوب میان هواداران، به بهانه انتخاب یک مدافع جوان، به‌طور کامل با شکست مواجه شده است. در حال حاضر، پرسپولیسی‌ها نمی‌توانند مدافع جوان خارجی را به جمع خود اضافه کنند و هر مدافعی که به این تیم ملحق شود، قطعاً بالای ۳۰ سال سن خواهد داشت. اکنون سوال این است که آیا بهتر نیست پرسپولیسی‌ها دوباره به سراغ گولسیانی بروند و او را به تیم بازگردانند؟ مدافعی که پس از مراجعه‌اش به باشگاه پرسپولیس برای دریافت مطالباتش، اعلام کرده که در صورت تمایل باشگاه، برای بازگشت آماده است؛ اما مدیران و هاشمیان در این زمینه تعلل می‌کنند. این تعلل قطعاً در آینده به نفع آنها نخواهد بود، چراکه در حال حاضر نه مدافع میانی باکیفیت در فوتبال ایران بدون تیم مانده و نه بازیکن خارجی جوان و ملی‌پوشی به ایران می‌آید. از این رو، مشخص نیست چرا پرسپولیس به فکر گولسیانی نیست.