جام جهانی باشگاهها؛ مسابقهای که جذابیتش کمرنگ شده است
طبق گزارشات خبرگزاری تسنیم، امشب (یکشنبه) از ساعت 22:30 فینال جام جهانی باشگاهها در سال 2025 در ورزشگاه نیوجرسی برگزار خواهد شد؛ جایی که چلسی، قهرمان لیگ کنفرانس فصل گذشته و پاریسنژرمن، که به واسطه نخستین قهرمانیاش در لیگ قهرمانان اروپا به عنوان بهترین باشگاه اروپا شناخته شده است، برای تصاحب این عنوان به مصاف یکدیگر خواهند رفت.
اجازه دهید کمی از مباحث مربوط به فوتبال فاصله بگیریم و در مورد حواشی برگزاری این رقابتها در ایالات متحده صحبت کنیم. این مسابقات با انتقادهای زیادی مواجه شدهاند. یکی از منتقدان جدی این رویداد، یورگن کلوپ، سرمربی سابق لیورپول است که بیان کرد: «این یکی از بدترین ایدههایی است که تاکنون به عرصه فوتبال ارائه شده است. من کسانی را که میگویند هزینههای شرکت در این مسابقات دور از ذهن است، درک میکنم اما این مسئله شامل حال تمامی باشگاهها نمیشود. سال گذشته ما شاهد برگزاری کوپا آمریکا و یورو بودیم، فعلاً نیز جام جهانی باشگاهها در حال برگزاری است و سال آینده نیز جام جهانی خواهیم داشت. بازیکنان قادر نخواهند بود به بهبود جسمی و روحی بپردازند. این مسابقات نباید به بهای سلامت بازیکنان فوتبال صورت گیرد. من نه برای خودم و نه برای دیگران این وضعیت را آرزو نمیکنم. از این بابت نگرانم که با افزایش بیسابقهای از مصدومیتها روبهرو خواهیم شد، چه در فصل آینده، چه در جام جهانی یا پس از آن.»
خاویر تباس، رئیس لالیگا نیز به شدت از فیفا انتقاد کرد و گفت: «وضعیت واقعاً فاجعهآمیز است. بازیکنان و لیگها در برابر یک برنامهریزی نامناسب قرار گرفتهاند و اکوسیستم فوتبال حرفهای به شدت آسیب دیده است. تعداد زیادی کارمند تحت تأثیر قرار گرفتهاند. همه چیز حول درآمد تلویزیون و حامیان مالی میچرخد، موضوعی که پیشتر نیز به آن اشاره شده است. به علاوه، بلیتها به شدت ارزان شدهاند تا استادیومها پر به نظر برسند، در حالی که بازیکنان و باشگاهها با مشکلات مالیاتی روبرو هستند. آیا میتوانیم وضعیت بدتری تصور کنیم؟ با این وجود، هنوز هم افرادی هستند که ادعا میکنند این مسابقات به موفقیت بزرگی تبدیل شده و آینده فوتبال را در دست دارند.»
موضع این دو چهره ورزشی قابل فهم است، اما نظرات دیگران چگونه است؟
در ادامه به بررسی برخی از مهمترین نقاط ضعفی که جام جهانی باشگاهها در سال 2025 را در بر میگیرد، خواهیم پرداخت:
حضور تیمهای کمتر شناختهشده
فیفا تلاش کرد با تغییر فرمت مسابقات، تعداد بینندگان را افزایش دهد (که این رویکرد همچنین برگزاری جام جهانی با 48 تیم را به دنبال داشت) اما نتیجه چندان رضایتبخش نبود. به دلیل معیارهای انتخاب غیرمعمول، تیمهای کمتر معروف زیر به این مسابقات راه یافتهاند:
اوکلند سیتی (نیوزیلند)، ویداد (مراکش)، اسپرانس تونس (تونس)، ماملودی سانداونز (آفریقای جنوبی)، اوراوا رد دایموندز (ژاپن)، اولسان هیوندای (کره جنوبی) و ردبول سالزبورگ (اتریش).
آیا غیر از هواداران این تیمها، کسی برای تماشای مسابقاتشان کنجکاوی خواهد داشت؟ اگر قهرمان لیگ برتر انگلستان، لیورپول یا پیشتازان فوتبال اسپانیا و ایتالیا، همچون بارسلونا و ناپولی نیز در این رقابتها حاضر بودند، آیا شرایط متفاوت نبود؟ حتی تاتنهام، قهرمان لیگ اروپا یا منچستر یونایتد که با وجود بحرانها همچنان از محبوبیت برخوردار است، جایگاه بهتری نسبت به آکلند سیتی که با شکست 10 بر صفر مقابل بایرن مونیخ به میدان رفت، نمیتوانستند داشته باشند.
عدم موفقیت فیفا در جذب توجه عمومی
جانی اینفانتینو، رئیس فیفا به روشنی در مورد برگزاری جام جهانی باشگاهها ابراز رضایت کرده است. او باور دارد که با وجود برخی انتقادات، این مسابقات به شکلی ویژه و منحصر به فرد برگزار شدهاند. او سرانجام موفق به برگزاری قهرمانی واقعی جهان با شرکت قویترین باشگاهها (که البته بحثبرانگیز است) و بازیکنان مشهوری در عرصه فوتبال (که آنها نیز تحت سوال هستند) شد.
این وعده هر چند امیدبخش به نظر میرسید، اما نتیجه چگونه رقم خورده است؟ البته برگزارکنندگان حجم قابل توجهی از سرمایه را هزینه کردند (جوایز نقدی به میزان یک میلیارد دلار گواه این ادعاست). با این حال، آنها توضیحی برای هواداران ارائه ندادند که چرا این مسابقات از اهمیت بالایی برخوردارند و نتوانستند محصول جدید را به خوبی معرفی کنند. جام جهانی باشگاهها فاقد تبلیغات و روابط عمومی موثر بود؛ فیفا امیدوار بود که با حضور تیمهایی مانند پاریسنژرمن، بایرن، رئال مادرید، منچستر سیتی و چند باشگاه بزرگ دیگر، اعم از تیمهایی که از فصل طولانی خسته بودند، توجه هواداران جلب شود. به علاوه، لیونل مسی در تیم میزبان، اینتر میامی، حضور خواهد داشت، اما این امیدها با واقعیت موجود انطباق نداشت.
سكوهای خالی در اغلب مسابقات
طی این دوره، خبرهایی مبنی بر حضور تماشاگران در مسابقات منتشر شد؛ بازی افتتاحیه با تخفیفهای قیمت بلیت نجات پیدا کرد و حدود 20 هزار بلیت برای مسابقه الاهلی مصر و اینتر میامی (تیم مسی) به فروش رفت، که این رقم تنها یک سوم ظرفیت ورزشگاه را شامل میشود؛ کمتر از 3500 نفر نیز دیدار اولسان کره جنوبی و ماملودی ساندونز آفریقای جنوبی را تماشا کردند.
در کل، کاهش قیمت بلیت به یک استراتژی برای این جام جهانی تبدیل شده بود؛ هواداران تمایلی به پرداخت هزینههای بالای بلیت برای تماشای مسابقاتی با کیفیت ضعیف نداشتند. حتی در بازیهای حساس چون نیمهنهایی بین فلومیننزه و چلسی، افراد چندان تمایلی نداشتند و ناچار شدند قیمت بلیت را تا 36 برابر کاهش دهند؛ به گزارش اتلتیک، قیمت بلیت از 473.9 دلار به 13.4 دلار افت پیدا کرد.
مشکلات مرتفعنشده آب و هوایی
طبیعتاً هیچکس نمیتواند بر رعد و برق کنترل داشته باشد، اما توقفات مکرر مسابقات و درخواست برای ترک سکوها باعث ایجاد نارضایتی در میان حتی صبورترین تماشاگران شد. در 50 مسابقه ابتدایی، شش بار به خاطر شرایط جوی، مسابقات به تعویق افتاد که یکی از آنها چندین ساعت به طول انجامید.
انزو مارسکا، سرمربی چلسی در کنفرانس خبری تصریح کرد: «آنها تا کنون شش، هفت یا هشت بازی را متوقف کردهاند. به نظر میرسد این مکان برای برگزاری چنین رقابتهایی مناسب نیست.»
علاوه بر این، گرما به شدت آزاردهنده بود. در طول مسابقات، دما از حد مجاز فراتر رفت و در برخی استادیومها در بازیهای روزانه، که به دلیل منافع تماشاگران اروپایی و مسائل تجاری برگزار میشد، دماسنج به 38 درجه سانتیگراد رسید.
/
