اولین فیلم تولید شده با فناوری هوش مصنوعی، با شکست عظیمی روبرو گردید
نخستین فیلم بلند که با بهره‌گیری از هوش مصنوعی در چین تولید شده، در تاریخ ۲۳ اکتبر ۲۰۲۶ (۱ آبان) به نمایش درآمد و تنها موفق به کسب درآمدی معادل ۱۸۱ هزار دلار شد. در روز افتتاحیه، بیش از ۱۰ هزار پرده سینما برای نمایش Sanxingdui: Future Past در نظر گرفته شده بود، اما این دسترسی گسترده نتوانست تعداد قابل‌توجهی از تماشاگران را به سالن‌ها جلب کند.
این درآمد، نشان‌دهنده‌ی کمتر از ۲۰ دلار به ازای هر پرده است. اگر این رقم را با بودجه اعلام‌شده‌ی ۱٫۵ میلیون دلار مقایسه کنیم، مشخص می‌شود که بونا فیلم گروپ با چالش‌های زیادی برای بازپرداخت هزینه‌های تولید مواجه است. از سوی دیگر، به این نکته نیز باید توجه داشت که درآمد حاصل از فروش بلیت به‌طور کامل به تهیه‌کننده نمی‌رسد و سهم سینماداران و دیگر زنجیره‌های توزیع، شکاف بین درآمد واقعی پروژه و هزینه ساخت آن را افزایش می‌دهد.
فیلمی ماشینی با تلاش بشری معنادار
تعبیر «کاملا تولید شده توسط هوش مصنوعی» می‌تواند تصوری از یک فرآیند ساخت سریع و نزدیک به خودکار را ایجاد کند، اما واقعیت این است که فرایند ساخت به‌دلیل نیاز به خلاقیت و برنامه‌ریزی انسانی، پیچیده‌تر از این‌ها بوده است. مدیران بونا اعلام کردند که نزدیک به ۱۰۰ نفر در طول بیش از دو سال بر روی این پروژه کار کرده‌اند. اگرچه چهره‌ها، صداها و تصاویر بازیگران به‌وسیله‌ی هوش مصنوعی تولید شده‌اند، اما هدایت خلاقانه و انتخاب نهایی محتوا نیازمند تلاش و حضور نیروی انسانی بوده است.
جیانگ دفو، مدیرعامل بونا فیلم گروپ، در پی فروش ناموفق بلیت‌ها، به چالش یافتن تماشاگران برای یک فیلم مبتنی بر هوش مصنوعی اذعان کرد. او در مصاحبه‌ای با رسانه سینمایی چینی یولی گفت: «ما اولین افرادی هستیم که این مسیر را آغاز کردیم، نخستین کسانی هستیم که موفق به دریافت مجوز اکران سینمایی شدیم و همچنین نخستین کسانی هستیم که با آزمون واکنش مخاطب رودررو شدیم. این کار به هیچ وجه آسان نیست.»
اظهارات جیانگ دفو بر جنبه‌ی تجربی پروژه تأکید می‌کند، اما نتایج گیشه یک مرز واضح میان موفقیت‌های فنی و پذیرش تجاری ترسیم کرده است. امکان تولید شخصیت‌ها، صداها و محیط به کمک مدل‌های مولد لزوماً به معنای خلق داستانی نیست که افراد مایل باشند برای تماشای آن هزینه کنند.
پیروزی نقص‌های انسانی بر تولید ماشینی
شکست اولیه‌ی Sanxingdui: Future Past در کنار موفقیت غیرمنتظره‌ی Niu Lai معانی عمیق‌تری را القا می‌کند. یک مادر و پسر با بودجه‌ای در حدود ۲۰۰ دلار، فیلم Niu Lai را ساخته‌اند. انیمیشن خام و بازی‌های آماتوری آن اثر، تقریباً نقطه مقابل تصاویری است که مدل‌های مولد می‌توانند با تلاش اندک به تصویر بکشند.
نقص‌های واضح در Niu Lai به‌جای اینکه فیلم را به نابودی بکشاند، بخشی از هویت آن شدند. تلاش خالص و بی‌ریای سازندگان توانست توجه کاربران شبکه‌های اجتماعی را جلب کند و صحنه‌های فیلم به میم‌هایی تبدیل شدند که موجی از کنجکاوی را به‌وجود آورد و به سالن‌های سینما کشاند. در نهایت، فروش آن به نزدیک ۱۰ میلیون دلار رسید و نسبت درآمد به بودجه این اثر را به یکی از سودآورترین فیلم‌های تاریخ از نظر بازده سرمایه تبدیل کرد.
این دو تجربه را نمی‌توان به‌طور کامل هم‌ارز دانست. یکی از آن‌ها پروژه‌ای در مقیاس بزرگ با اکرانی وسیع و دیگری پدیده‌ای کوچک بود که به‌واسطه بازنشر محتوای کاربران به موفقیت رسید. با این وجود، تضاد میان این دو نشان‌دهنده‌ی نکته‌ای است که فناوری هنوز نمی‌تواند آن را تضمین کند. تماشاگران ممکن است نقص‌های فنی را بپذیرند، اما به شرطی که در پس آن‌ها انگیزه، شخصیت و داستان انسانی وجود داشته باشد.
نظر شما در مورد آینده‌ی فیلم‌های تولید شده با هوش مصنوعی چیست؟
