گوگل برای تشنگی انرژی هوش مصنوعی سراغ نیروگاه‌های هسته‌ای رفت
رشد هوش مصنوعی فقط به تراشه و مدل وابسته نیست؛ پشت هر پاسخ سریع یک دیتاسنتر بزرگ و مقدار زیادی برق قرار دارد. حالا گوگل برای اینکه از فشار مصرف انرژی عقب نماند، سراغ یک قرارداد بسیار بزرگ با شرکت کانستلیشن انرژی رفته است؛ قراردادی که بخش اصلی آن به برق هسته‌ای مربوط می‌شود.
بر اساس گزارش رویترز، گوگل برای دریافت مجموعاً حدود ۳۵۹۰ مگاوات برق قرارداد بسته است. در این توافق، کانستلیشن قرار است نزدیک به ۸۹۰ مگاوات ظرفیت هسته‌ای را ارتقا دهد و آن را در قالب یک قرارداد ۲۰ ساله در اختیار گوگل بگذارد. حدود ۲۷۰۰ مگاوات دیگر هم از طریق یک قرارداد ۱۵ ساله تأمین می‌شود. ارزش سرمایه‌گذاری اعلام‌شده حدود ۴.۳ میلیارد دلار است.
دلیل چنین قراردادی روشن است. دیتاسنترهایی که مدل‌های هوش مصنوعی را آموزش می‌دهند یا پاسخ کاربران را پردازش می‌کنند، برق بسیار زیادی مصرف می‌کنند و این مصرف با اضافه شدن سرویس‌های جدید بیشتر می‌شود. شرکت‌های فناوری تا چند سال پیش بیشتر روی خرید سرور و توسعه نرم‌افزار تمرکز داشتند، اما حالا باید برای برق پایدار هم قراردادهای بلندمدت ببندند.
گوگل اعلام کرده که این همکاری می‌تواند به توسعه یک مرکز داده پیشرفته در منطقه شبکه PJM کمک کند. این شبکه بخش بزرگی از شرق آمریکا را پوشش می‌دهد و به‌دلیل افزایش تقاضای دیتاسنترها تحت فشار قرار گرفته است. وقتی چند شرکت بزرگ هم‌زمان برای اتصال مراکز داده جدید درخواست می‌دهند، شبکه باید ظرفیت تولید و انتقال بیشتری داشته باشد؛ کاری که در کوتاه‌مدت آسان نیست.
برق هسته‌ای برای شرکت‌های فناوری چند مزیت دارد. نیروگاه‌های هسته‌ای می‌توانند شبانه‌روزی و با انتشار کربن مستقیم پایین کار کنند و برخلاف منابعی مثل باد و خورشید، به شرایط آب‌وهوا وابسته نیستند. برای دیتاسنتری که باید بدون وقفه فعالیت کند، این پایداری اهمیت زیادی دارد. البته نیروگاه هسته‌ای هم هزینه‌های نگهداری، ایمنی و نظارت سخت‌گیرانه خودش را دارد.
این قرارداد در زمانی بسته شده که رقبای گوگل هم به‌دنبال منابع برق مطمئن هستند. مایکروسافت، آمازون و چند شرکت دیگر از قراردادهای هسته‌ای یا پروژه‌های کوچک‌تر صحبت کرده‌اند. رقابت بر سر انرژی می‌تواند قیمت برق صنعتی را بالا ببرد و حتی روی برنامه توسعه شهرهایی اثر بگذارد که در نزدیکی مراکز داده قرار دارند.
از نگاه محیط‌زیستی، موضوع پیچیده‌تر است. استفاده از برق هسته‌ای می‌تواند نیاز به نیروگاه‌های فسیلی را کم کند، اما ساخت تأسیسات تازه زمان می‌برد و مدیریت پسماند هسته‌ای همچنان یک مسئله جدی است. ضمن اینکه رشد مصرف دیتاسنترها آن‌قدر سریع است که هیچ منبعی به تنهایی پاسخ‌گوی همه نیازها نخواهد بود.
در نهایت، قرارداد گوگل با کانستلیشن نشان می‌دهد آینده هوش مصنوعی به زیرساخت‌های انرژی گره خورده است. هر شرکتی که مدل قدرتمندتری بسازد،اگر برق کافی نداشته باشد نمی‌تواند آن را در مقیاس بزرگ ارائه کند. به همین دلیل، قراردادهای انرژی از این به بعد به اندازه قراردادهای تراشه و نرم‌افزار برای صنعت فناوری اهمیت خواهند داشت.
منبع: Reuters
