سرنوشت اسکات بسنت: از درگیری و توهین تا ناکامی در عرصه‌های مالی و اقتصادی / تجزیه و تحلیل وال استریت‌ژورنال از بحرانی بی‌نظیر در خزانه‌داری ترامپ
طبق گزارشی که خبرآنلاین به نقل از روزنامه وال استریت ژورنال منتشر کرده، این نشریه با انجام مصاحبه با بیش از ۳۰ مقام کنونی و سابق از خزانه‌داری، کاخ سفید و وال استریت، فاش کرده است که اسکات بسنت، وزیر خزانه‌داری ایالات متحده، اداره این وزارتخانه را با فضایی پر از ترس، فریاد، درگیری و تحقیر علنی تحت نظارت قرار داده است.
یکی از لحظات تکان‌دهنده در خشم او به دی‌ماه سال گذشته بازمی‌گردد؛ زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده از بسنت خواسته بود تا به بررسی ادعاهای تقلب مالی در جامعه سومالیایی‌تبار ایالت مینه‌سوتا بپردازد.
بسنت با این فرض که یکی از معاونانش در این زمینه عملکرد ضعیفی دارد، در یک جلسه رسمی در حضور دیگر کارکنان، بر سر جان هرلی، معاون پیشین امور تروریسم و اطلاعات مالی خزانه‌داری فریاد زد و او را با شدیدترین الفاظ تحقیر کرد.
فریادهای او به قدری بلند بود که کارکنان در اتاق‌های کناری به شدت نگران شدند و بعدها، هرلی که به‌موجب رأی سنا منصوب شده بود، تصمیم گرفت به عنوان سفیر در سازمان همکاری و توسعه اقتصادی به پاریس برود تا از این محیط سمی فرار کند.
بیش از ده مقام آگاه تأکید کرده‌اند که بسنت به طرز غیرقابل کنترلی مشاوران ارشد و افرادی از نیروهای جوان را دچار تحقیرهای غیرقابل پذیرش می‌کند.
در یک مورد دیگر، او به سبب بی‌نظمی دفترچه گزارش‌های روزانه‌اش به قدری خشمگین شد که زونکن سنگینی را برداشت و محکم به دیوار اتاق کوبید؛ این واقعه نمونه‌ای از آشفتگی روانی در کانون هدایت اقتصادی واشنگتن تلقی می‌شود.
فرار ۴۴ درصدی منصوبان سنا و مقاومت در برابر دستورات غیرقانونی
هم‌زمان با انتشار گزارش وال استریت ژورنال، نشریه «واشنگتن سان» نیز در گزارشی تحقیقی به تفصیل از خارج شدن دسته‌جمعی و بی‌سابقه مدیران ارشد این وزارتخانه خبر داد.
طبق اطلاعات موسسه غیرحزبی «همکاری برای خدمات عمومی»، از ابتدای دوره دوم ریاست‌جمهوری ترامپ، هفت نفر از ۱۶ مقام تأییدشده توسط سنا در خزانه‌داری (تقریباً ۴۴ درصد) یا استعفا کرده‌اند یا مجبور به ترک مسئولیت خود شده‌اند؛ این رقم بالاترین نرخ کاهش مدیران ارشد در یک قرن اخیر محسوب می‌شود و شامل تغییر مکرر سه رئیس دفتر برای بسنت نمی‌باشد.
برای مقایسه، در این مرحله از زمان، هیچ یک از مقام‌های تأییدشده در وزارت خزانه‌داری دولت‌های اوباما و بایدن خارج نشده بودند و در دولت‌های بوش و دوره اول ترامپ تنها دو نفر از مقام‌ها جدا شده بودند.
گزارش واشنگتن سان نشان می‌دهد حداقل چهار نفر از این هفت مقام به سبب مخالفت با درخواست‌های کاخ سفید برای دور زدن و شفاف‌سازی قوانین مالیاتی، استعفا داده‌اند.
از جمله این موارد، ایستادگی در برابر سوءاستفاده از داده‌های محرمانه مالیاتی به منظور سرکوب مهاجران و مخالفت با طرح ایجاد یک «صندوق ضدسلاح‌سازی» ۱.۸ میلیارد دلاری به منظور پرداخت غرامت به هم‌پیمانان ترامپ و متوقف کردن بازرسی‌های مالیاتی از خانواده رئیس‌جمهور بود.
مارک مازور، سرپرست سابق دفتر سیاست مالیاتی خزانه‌داری آمریکا در این راستا هشدار داد که از مدیران خواسته می‌شود اقداماتی فراتر از هنجار و مشکوک به نقض قانون انجام دهند و آن‌ها نگران هستند که با تعلیق پروانه وکالت و اتهامات کیفری مواجه شوند.
در این تصفیه‌ها، چهره‌های با سابقه جمهوری‌خواه مانند بیلی لانگ، رئیس پیشین سازمان امور مالیاتی آمریکا (IRS) به خاطر مخالفت با انتقال داده‌های شهروندان به وزارت امنیت داخلی کنار گذاشته شدند و برایان موریسی، مشاور حقوقی خزانه‌داری آمریکا تنها چند ساعت پس از اعلام صندوق ۱.۸ میلیارد دلاری از کار خود استعفا داد.
سازمان امور مالیاتی در یک سال اخیر هفت سرپرست متفاوت را به خود دیده و به طور غیر عادی، فرانک بیزینیانو، رئیس سازمان تامین اجتماعی آمریکا با عنوان غیرقانونی مدیرعامل (CEO) به مدیریت آن منصوب شده است؛ در حالی که نیروی انسانی این سازمان به میزان ۲۵ درصد کاهش یافته است.
ناکامی دکترین «۳-۳-۳» و بن‌بست بدهی ۴۰ هزار میلیارد دلاری
این بحران ساختاری در حالی اتفاق می‌افتد که ترامپ بار اقتصاد و کارزار جنگی خود را به دوش بسنت نهاده است.
بسنت به ترامپ قول داده بود که با فرمول «۳-۳-۳» شامل کاهش کسری بودجه به ۳ درصد، رشد اقتصادی ۳ درصدی و افزایش روزانه ۳ میلیون بشکه نفت، ثبات را برقرار کند.
اما آمارهای رسمی گویای ناکامی کامل این وعده‌ها هستند؛ رشد اقتصادی در حدود ۲ درصد ثابت مانده، تولید نفت تنها با کمتر از یک میلیون بشکه افزایش پیدا کرده و کسری بودجه از ۶ درصد تولید ناخالص داخلی فراتر رفته است.
به علاوه، بدهی ملی ایالات متحده با عبور از مرز سرگیجه‌آور ۴۰ هزار میلیارد دلار وارد وضعیتی بحرانی شده است.
تحلیلی از خبرگزاری رویترز نشان می‌دهد که همه ابزارهای بسنت از کار افتاده و او آخرین شانس خود را بر روی یک خیال اقتصادی بنا کرده است: «خروج از تله بدهی به مدد جهش بهره‌وری ناشی از هوش مصنوعی».
بسنت ادعا می‌کند که انقلاب هوش مصنوعی دقیقا مشابه رونق اینترنت در دهه ۱۹۹۰ عمل می‌کند و با افزایش تولید، کسری بودجه را خاتمه می‌دهد؛ اما رویترز تأکید دارد که مشکل اصلی نه در رشد اقتصادی، بلکه در ساختار معیوب مالیاتی ریشه دارد.
نرخ مالیات شرکت‌ها با ۲۱ درصد در پایین‌ترین سطح از سال ۱۹۴۰ قرار دارد و سهم درآمدهای مالیاتی شرکت‌ها از تولید ناخالص داخلی در پایین‌ترین سطح میان اعضای گروه هفت به ثبت رسیده است.
لایحه بودجه معروف به «لایحه بزرگ و خوشگل» ترامپ نیز درآمدهای غیرتعرفه‌ای را به شکل چشمگیری کاهش داده و دفتر بودجه کنگره پیش‌بینی کرده است که درآمدهای خالص دولت در سال‌های ۲۰۲۶ تا ۲۰۳۵ به نزدیک ۵ هزار میلیارد دلار افت کند.
علاوه بر این، رشد اشتغال ماهانه با میانگین ۴۱ هزار شغل عملکرد بسیار ضعیفی دارد و اتکا تمام و کمال به هوش مصنوعی به دلیل جایگزینی نیروی کار، درآمدهای مالیاتی بر حقوق را که ۸۵ درصد کل درآمد دولت را تشکیل می‌دهد، به شدت تحت تأثیر قرار خواهد داد؛ واقعیاتی که منجر به این شده که جودی آرینگتون، رئیس جمهوری‌خواه کمیته بودجه مجلس نمایندگان تصریح کند که ایالات متحده هرگز نمی‌تواند با اتکای صرف به رشد از عهده کسری سالانه ۲ هزار میلیارد دلاری و بدهی ۴۰ هزار میلیارد دلاری برآید.
زلزله در بازار اوراق قرضه و هشدارهای ری دالیو
پیامدهای این بی‌نظمی مالی و هزینه‌های روزمره ناشی از نبرد با ایران، بازارهای مالی را به لرزه درآورده است.
طبق گزارشی از شبکه اقتصادی بلومبرگ، فروش غیرقابل تصور اوراق قرضه دولتی باعث شد که بازدهی اوراق ۱۰ ساله خزانه‌داری تا ۵.۲۷ درصد افزایش یابد و رکوردهای سال ۲۰۰۲ را دوباره احیا کند.
اگرچه تقاضای موقتی برای بهای نفت و برگزاری حراج ۵۸ میلیارد دلاری اوراق سه‌ساله کمی از التهاب بازار کاسته است، اما سرمایه‌گذاران وال استریت نسبت به ادعاهای بسنت مبنی بر «خم کردن سریع منحنی بدهی» به شدت بی‌اعتماد هستند.
ری دالیو، میلیاردر و بنیان‌گذار شرکت سرمایه‌گذاری بریج‌واتر هشدار داد که ایالات متحده در آستانه پایان چرخه بدهی خود قرار دارد و در صورت تداوم برتری مخارج بر درآمدها، سه سال آینده را با بحران تمام عیار و ویرانگری مواجه خواهد شد.
دالیو تأکید کرد که اوراق قرضه آمریکا به شدت در برابر کاهش تقاضا از سوی بزرگ‌ترین طلبکاران خارجی یعنی چین و ژاپن آسیب‌پذیر شده‌اند.
تحلیلگران مک‌کواری و بانک اچ‌اس‌بی‌سی نیز اعلام کردند که نمی‌توان یک آرزوی بی‌پشتوانه را برای یک برنامه عملی به شمار آورد و تا زمانی که قیمت جهانی انرژی و مشتقات آن مانند گازوئیل کاهش پیدا نکند، افت پایدار در بازدهی اوراق خواهد بود.
درگیری با ماسک، تهدید وزرا به دوئل و بایکوت رسانه‌ها
رفتارهای بسنت به تنش‌های امنیتی و سیاسی بزرگی دامن زده است.
او در ماه‌های ابتدایی در بال غربی کاخ سفید بر سر سیاست‌های مالیاتی با ایلان ماسک، کارآفرین و میلیاردر آمریکایی به مرز درگیری فیزیکی نزدیک شد و حاضران با زحمت جلوی وقوع یک برخورد فیزیکی آن‌ها را گرفتند.
در شهریور ۱۴۰۴ نیز در یک میهمانی شام، بیل پالت، رئیس اداره مسکن دولت آمریکا را مورد تهدید فیزیکی قرار داد و پس از آن در مصاحبه‌ای تلویزیونی با سی‌ان‌بی‌سی به شوخی گفت که وزرای خزانه‌داری از زمان الکساندر همیلتون درگیر دوئل بودند.
بسنت همچنین در باشگاه اختصاصی «د نِد» با هاوارد لاتنیک، وزیر تجارت آمریکا به مشاجره پرداخت و به وضوح صلاحیت او را زیر سؤال برد.
او منتقدان مالی خود را «بچه‌های پایانه بلومبرگ» خطاب کرده و برای تلافی انتقادات، مجوز ورود خبرنگاران وال استریت ژورنال، نیویورک تایمز و بلومبرگ را لغو کرد و فایننشیال تایمز را به عنوان نشریه‌ای ضدآمریکایی و بی‌آبرو محکوم کرد.
به دنبال مواجهه با فعالان ضدجنگ در یک رستوران در واشنگتن، او به صاحب رستوران حمله‌ور شده و شاهدان عنوان کردند که پیش از خروج، در بشقاب غذای خود آب دهان انداخت.
جنگ توییتری تهران با زبان وال استریت و میم‌های مالی
در شرایطی که تلاش بسنت برای قطع ارتباط مالی ایران و مسدود کردن بنادر نتوانسته تردد نفت در تنگه هرمز را متوقف کند، مقامات تهران استراتژی جنگ روانی و رسانه‌ای جدیدی اتخاذ کرده و ضعف‌های ساختاری خزانه‌داری را با اصطلاحات تخصصی وال استریت به نمایش گذاشته‌اند.
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی با ارسال پیام‌های منظم به زبان انگلیسی در شبکه ایکس، اعتبار وزیر ترامپ را به سخره گرفته است.
قالیباف با انتشار میمی اقتصادی که در آن نمودارهای پرواز قیمت نفت و گازوئیل در کنار افت قدرت خرید مسکن و کاهش اعتماد مصرف‌کننده تصویرساز یک شبح وحشتناک را نمایش داده، نوشت که آیا برای ترسیدن آماده‌اید؟ با اشاره به اینکه نیازی به هالووین نیست و مشاهده تابلوهای اقتصادی آمریکا کافی است.
او در ادامه به دیوید زرووس، مشاور جدید بسنت که گفته بود تا زمان کاهش نرخ بهره موهایش را کوتاه نمی‌کند، به طعنه رفت.
رئیس مجلس با درج نمادهای معاملاتی بلومبرگ مانند نرخ بازده اوراق ۱۰ ساله و معاملات آتی نفت خام عمان، اصطلاح طنزآمیز «قاعده تیلور تنگه‌ها» را ابداع کرد تا نشان دهد چگونه نفوذ ایران بر تنگه هرمز و باب‌المندب، معادلات مالی فدرال رزرو را به هم زده است.
قالیباف همچنین با تشبیه بسنت به شخصیت ناکام «کایوت» و نامیدن اقدامات او به «روز دلقک‌ها»، اظهارات او درباره اسکورت نفتکش‌ها را دروغ خوانده و هشدار داد که افزایش بازدهی اوراق نشانه‌ای بر فرار سرمایه‌گذاران است.
پاسخ قاطع دستگاه دیپلماسی؛ توهم قمه و شن‌کش در برابر تاریخ
سایر چهره‌های سیاسی ایران نیز در برابر ادعاهای بی‌اساس خزانه‌داری آمریکا واکنش نشان داده‌اند.
سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران با تأکید بر این نکته که در حالی که وزیر خزانه‌داری ایالات متحده در توهم فقیر کردن ملت ایران به سر می‌برد، خود در برابر افکار عمومی ناتوان است و اعتماد جهانی به نظام مالی آمریکا هر روز کمتر می‌شود، ادامه داد که بحران تأمین مالی بدهی‌های ۴۰ هزار میلیاردی آمریکا تازه آغاز داستان است.
محسن رضایی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز پیش‌بینی‌های بسنت را بی‌اساس و بدون اعتبار دانسته و تأکید کرد که واشنگتن پس از شکست نظامی، در جنگ اقتصادی نیز ناکام خواهد شد و باز شدن تنگه هرمز با شعار بی‌اساس ممکن نیست.
همچنین اسماعیل بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران یادآور شد که پیش‌تر بسنت مواجهه با ایران را به کشتن مارها با قمه و شن‌کش در حیاط خلوت منزلش در کارولینای جنوبی تشبیه کرده بود و بیان کرد که مشکل بنیادین وزیر ترامپ به این است که عمق تاریخ و تمدن چندهزار ساله ایران را با ابعاد حیاط پشتی دوران کودکی‌اش نادیده گرفته است.
بقائی یادآور شد که حتی بیش از یک قرن پیش، امپراتوری بریتانیا نیز نتوانست اراده مردم را در سواحل جنوب در هم بشکند و جنگ انتخابی و غیرقانونی واشنگتن، تنها توهم قدرت مطلق و اعتبار اخلاقی ایالات متحده را نابود ساخته است.
ترکیب تنش‌های عصبی و خشونت‌های فردی در سازمان خزانه‌داری با کاهش ۴۴ درصدی مدیران، بن بست در مهار بدهی‌ها و ناتوانی در انزوای تهران، اسکات بسنت را به نقطه آسیب‌پذیر کابینه ترامپ و کابوس جمهوری‌خواهان در انتخابات آینده تبدیل کرده است.
۴۲/۴۲
