فایننشالتایمز: ترامپ از قدرت کنارهگیری کرده است / فرو رفتن در توهم در شرایط بحرانی جنگ با ایران
ادوارد لوس، ستوننویس مشهور روزنامه فایننشالتایمز در یک یادداشت تحلیلی به بررسی سال دوم از دور دوم ریاستجمهوری ترامپ پرداخته و اشاره کرده که مفهوم «ثبات راهبردی سازنده» که بهعنوان چشمانداز رسمی روابط چین و آمریکا مطرح شده، در مواجهه با رفتارهای فعلی رئیسجمهور ایالات متحده به نوعی طنز تلخ تبدیل شده است.
دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا با مواجهه با افق تیره انتخابات میاندورهای کنگره و کشمکشهای مداوم، به تازگی اعلام کرد که قصد دارد یک «طاق نصرت پیروزی» منحصر به فرد در واشنگتن بنا کند که تحت آن یک مجتمع نظامی پیشرفته شامل آشیانههایی برای پهپادها، جایگاههایی برای تیراندازان و انبارهای بزرگ مهمات مستقر خواهد بود.
نویسنده یادآور میشود که هنوز معلوم نیست این تجهیزات نظامی قرار است علیه کدام دشمن استفاده شود یا این «طاق نصرت» مروج کدام پیروزی غیرواقعی خواهد بود و به این نکته اشاره میکند که رئیسجمهور در حال حاضر تقریباً هیچ موضوع دیگری به جز این پروژههای نمایشی را مورد بحث قرار نمیدهد.
تحلیلگر فایننشالتایمز بر این باور است که گفتن اینکه ترامپ از فعالیتهای اجرایی و وظایف ریاستجمهوری کنارهگیری کرده، حتی کماهمیت کردن واقعیت به نظر میرسد؛ چرا که او در سال نخست ریاستجمهوری خود برنامههای مشخصی مانند معافیتهای مالیاتی گسترده، جنگ تعرفهای علیه کشورهای مختلف، اخراج مهاجرین از سوی اداره مهاجرت، ماموریتهای انقلابی ایلان ماسک در سیستم بوروکراسی و پاکسازیهای اداری را با جدیت دنبال میکرد.
اما در سال دوم مقامش در کاخ سفید، ذهن او به سمت نمادهای یادبود و بناهای تجملی معطوف شده تا جایی که ریچارد پینتر، رئیس پیشین دفتر اخلاق کاخ سفید در زمان بوش پسر با کنایه گفت که طاق نصرت ترامپ باید به متمم ۲۵ قانون اساسی ایالات متحده (مربوط به برکناری رئیسجمهور به دلیل فقدان سلامت روان) اختصاص یابد.
بیتفاوتی به بحرانهای اقتصادی و جنگ بیپایان با ایران
نویسنده فایننشالتایمز با تأکید بر اینکه احتمال اجرای متمم ۲۵ توسط جیدی ونس، معاون رئیسجمهور آمریکا حتی از بودایی شدن ترامپ نیز کمتر است، به این موضوع اشاره میکند که رئیسجمهور ایالات متحده آرامش عجیبی را نسبت به احتمال شکست حزبش در انتخابات اتخاذ کرده است.
با وجود وعدههای او مبنی بر کنترل قیمتها، سیاستهای تعرفهای متغیر و آغاز عملیات موسوم به «خشم حماسی» (Operation Epic Fury) علیه ایران که اکنون وارد ماه هفتم خود شده است، عملاً باعث تشدید آتش تورم گردیده است.
علاوه بر این، بدهی عمومی دولت فدرال در ماه گذشته به ۴۰ هزار میلیارد دلار رسید که به دو برابر رقم زمانی که نخستین دوره ریاستجمهوری او آغاز شد، میرسد، اما او هیچ گونه واکنشی به این کسری بودجه نشان نمیدهد.
در مسئله توسعه هوش مصنوعی نیز واکنشهای او باعث شگفتی ناظران شده است؛ او با وجود نگرانیهای عمیق رأیدهندگان جمهوریخواه از گسترش مراکز داده، اعلام کرده که دادهها باید بر جهان حکومت کنند و مناطقی که از پذیرش این مراکز سر باز میزنند، محکوم به فقر خواهند بود.
در مواجهه با ترس عمومی از تهدیدات ناشی از فناوریهای نوظهور، او در شبکه اجتماعی تروث سوشال یک نظرسنجی برای تغییر نام «هوش مصنوعی» راهاندازی کرد و اصطلاح شخصی خود را «هوش برتر و عالی» معرفی کرد. همچنین با رد خطرات و توصیف آن به عنوان «فریب» به ایجاد یک نیروی ویژه و انتصاب تزار هوش مصنوعی بدون وضع هر گونه مقررات بازدارنده اشاره کرده است؛ وضعیتی که موجب شده تا کاندیداهای جمهوریخواه در ایالتهای کلیدی دیگر تمایلی به حضور ترامپ در میتینگهای انتخاباتی خود نداشته باشند.
بحران معماری در کاخ سفید؛ وقتی مشکلات لاینحل فراموش میشوند
اصطلاح «اردک لنگ» (به معنای رئیسجمهور سال آخری که با کنگره مخالف روبرو است) که معمولاً خواب را از چشم هر ریاستجمهوری در پایان دوره میرباید، برای ترامپ معنایی بیگانه است.
او بیشتر از اینکه به مسائل پیچیدهای مانند جنگ بیپایان با ایران، آشفتگیهای هوش مصنوعی یا افتخیز اقتصادی بپردازد، وقت خود را صرف صحبت درباره طرحهای ساختمانیاش میکند، چرا که مسائل حلنشده هیچ جذابیتی برای او ندارند.
پروژههای سطحی و ظاهر محور مانند ساخت یک سالن رقص جدید در کاخ سفید—که او اصرار دارد یک مجتمع زیرزمینی نظامی نیز در زیر آن ساخته شود—محوریت تفکرات او را تشکیل دادهاند.
همچنین پس از آنکه مراجع قضایی تصمیم او برای تغییر نام «مرکز هنرهای نمایشی کندی» را باطل کردند، ترامپ هفته گذشته دستور داد بازسازی این مرکز متوقف شود؛ تصمیمی که در خطر فرسایش و تخریب نماد فرهنگی پایتخت قرار داده است.
نویسنده فایننشالتایمز در انتها هشدار میدهد که در جنگ جاری با ایران، هیچ راه فراری برای واشنگتن متصور نیست و منتقدان باید بدانند که تا ژانویه ۲۰۲۹، هیچ راهی برای خروج از وضعیت فعلی به خود ترامپ نیز وجود ندارد.
در تاریخ معاصر ایالات متحده، سابقه ندارد که یک رئیسجمهور در حالی که بیش از دو سال و نیم از دوره خود باقی مانده، اینچنین علاقهاش به اداره کشور را از دست بدهد؛ این رویکرد، جهان را با چشماندازهای وحشتناکی مواجه کرده است: در حالی که بیثباتی جهانی در حال افزایش است، رئیسجمهور آمریکا به جای چارهجویی، به ایجاد تنش در این بحران ادامه میدهد و از خود هیچ نشانهای از تلاش برای کنترل آن نشان نمیدهد.
۴۲/۴۲
