۵ نوآوری جذاب ناسا که در حال حاضر در زندگی روزمره ما به کار میروند

به نقل از ایتنا و از منبع BGR، در این نوشتار به بررسی پنج مورد برجسته از این تکنولوژیها خواهیم پرداخت.
جاروبرقیهای بدون سیم
در طول مأموریتهای آپولو در دهههای ۱۹۶۰ و اوایل ۱۹۷۰، نیاز به ابزارهای قابلحمل و مجهز به باتری برای جمعآوری نمونههای سطح ماه احساس میشد. مرکز پروازهای فضایی گودارد با همکاری شرکت بلکانددکر به طراحی متهای پرداخت که در شرایط بیوزنی با صرفهجویی در مصرف انرژی عملکرد بهینهای داشته باشد. این تحقیقات در نهایت منجر به تولید جاروبرقیهای دستی بدون سیم شد و در دیماه ۱۹۷۹ محصولی مشابه Dustbuster به بازار عرضه گردید که انقلابی در روشهای نظافت خانگی ایجاد کرد.

آشکارسازهای دود خانگی
در دهه ۱۹۷۰، ناسا با همکاری شرکت هانیول اقدام به توسعه یک آشکارساز دود قابلتنظیم برای ایستگاه فضایی اسکایلب نمود. این دستگاه میبایست از دقت و قابلیت اطمینان بالایی برخوردار باشد زیرا فضانوردان در شرایط اضطراری امکان تخلیه نداشتند. به همین خاطر، نتیجه این همکاری به تولید دتکتورهای دود یونیزاسیونی با حساسیت قابل تنظیم منجر گردید که در نسلهای بعدی دتکتورهای خانگی نیز به کار گرفته شد.

دوربینهای گوشیهای همراه
نیاز به تصویربرداری در فضا مهندسان ناسا را به توسعه حسگرهای با مصرف انرژی کم سوق داد. در دهه ۱۹۹۰ در آزمایشگاه پیشرانش جت، فناوری CMOS با حسگرهای پیکسل فعال به وجود آمد، که این حسگرها توانستند کیفیت تصویر بالایی را ارائه دهند در حالی که میزان انرژی مصرفی آنها به مراتب کمتر از حسگرهای قبلی بود. از آن زمان، بیش از یک میلیارد دوربین مبتنی بر CMOS تولید شده و این فناوری به در دوربینهای موبایل، دوربینهای خودرو و تجهیزات تصویربرداری دیگر به کار رفته است.

لنزهای مقاوم در برابر خراش
کشف پایههای پوشش مقاوم در برابر سایش بهدست دکتر تد وایدون در مرکز ایمز ناسا، موجب تولید لنزهای پلاستیکی ضدخش شد. در سال ۱۹۸۳، شرکت فاستر–گرنت مجوز نفوذ این فناوری را دریافت کرد و لنزهایی تولید شد که به طور قابل ملاحظهای، ده برابر بیشتر از لنزهای پلاستیکی معمولی دوام داشتند. امروزه این پوششها در عینکها، محافظهای صفحهنمایش و اقلام نوری متنوع به کار گرفته میشوند.

جویاستیکها
برای هدایت فضاپیماها در زمان استفاده از لباسهای فضایی سنگین، ناسا به طراحی جویاستیکهای خاص پرداخت. نمونههای ابتدایی مانند پیکلاستیک سیگنالها را به رایانه هدایت مأموریت ارسال میکردند. این فناوری بعداً در سیستمهای پرواز با سیم و صنایع نظامی مورد استفاده قرار گرفت و به ابزاری استاندارد در کنترلرهای بازی و پهپادها تبدیل گردید.



