پهپادهای هوشمند؛ ورود نسل نوین نیروی انتظامی به عرصه
طبق گزارش ایتنا، در شرایطی که نیروی پلیس محلی با افزایش جرایم و کمبود کارکنان مواجه شده است، استفاده از پهپادهای هوشمند می‌تواند برخی از وظایف پلیس را تسهیل کند، ولی کاربرد این فناوری همچنین نگرانی‌هایی در زمینه نظارت و حریم خصوصی را ایجاد کرده است.
بر اساس خبر سایت Police1.com، پیش‌بینی می‌شود که تا پایان سال ۲۰۲۴، بیش از ۱۵۰۰ اداره پلیس از پهپاد استفاده کنند که این رقم نسبت به سال ۲۰۱۸ به‌طور قابل‌ملاحظه‌ای معادل ۱۵۰ درصد رشد داشته است.
کاهش هزینه‌های ناشی از به‌کارگیری پهپادها و همچنین حمایت‌های مالی از سوی دولت فدرال، به رشد سریع این روند یاری رسانده است.
پشتیبانی از امنیت توسط پهپادها
پس از اعتراضات مرتبط با قتل «جورج فلوید»، توجه پلیس به فناوری‌هایی که بتوانند تماس مستقیم نیروهای پلیس با مردم را کاهش دهند، بیشتر شده است؛ در این راستا، تحلیل سایت Axios نشان می‌دهد تقریباً تمامی مناطق شهری بزرگ در ایالات متحده دارای آژانس‌های اجرای قانونی هستند که از سیستم‌های پهپادی بهره می‌برند.
این پهپادها عمدتاً در عملیات‌های نظارتی، جستجو و نجات، مستندسازی حوادث و بررسی صحنه‌های جرائم مورد استفاده قرار می‌گیرند و قابلیت ارائه داده‌های زنده از ارتفاع را دارند. این دستگاه‌ها می‌توانند پلاک خودروها را تشخیص دهند، جمعیت را تحت نظر گیرند و صحنه‌های تصادف یا حوادث را به دقت بازسازی کنند.
در بسیاری از شهرها، این پهپادها به عنوان «واحدهای واکنش اولیه» به‌سرعت به محل‌های مورد نظر اعزام می‌شوند و حتی قادر به ارسال دارو یا تجهیزات نجات‌بخش می‌باشند.
چالش‌های همکاری پلیس و پهپادها
این پهپادها به سیستم‌های هوش مصنوعی مجهز هستند و با دوربین‌ها و حسگرها سازگار شده‌اند، به طوری که می‌توانند فیلم‌ها را تحلیل کرده و بر اساس آنها واکنش نشان دهند؛ به همین دلیل این فناوری از حیث قدرت، بسیار فراتر از نمونه‌های استاندارد انسانی است.
«کامرون چل»، مدیرعامل شرکت کانادایی Draganfly، تصریح می‌کند که این پهپادها می‌توانند از فاصله ۵۰۰ متری پارامترهایی از قبیل ضربان قلب، تنفس و سطح اکسیژن افراد را اندازه‌گیری نمایند؛ بنابراین کارشناسان بر این نکته تأکید دارند که قدرت واقعی این سیستم‌ها در تحلیل اطلاعات نهفته است، نه صرفاً در قابلیت پرواز.
بریل لیپتون از بنیاد مرز الکترونیکی (EFF) ابراز می‌دارد که جمع‌آوری دقیق داده‌های بیومتریک بدون وجود شفافیت قانونی می‌تواند تهدیدی جدی برای حریم خصوصی افراد باشد. او به این نکته اشاره می‌کند: «نامشخص است که پلیس با این نوع اطلاعات چه کاری می‌کند یا آنچه که بر سر داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط شرکت‌های خصوصی می‌آید، چه خواهد بود.»
وی همچنین ابراز نگرانی می‌کند: «ایده جمع‌آوری این چنین اطلاعات بیومتریک دقیقی (که حتی خود فرد نیز از آنها بی‌خبر است و محدودیت‌های قانونی دقیقی هم برایشان وجود ندارد) بسیار نگران‌کننده است.»
اقدامات قانونی
این نگرانی‌ها به‌دنبال افزایش چشمگیر در سطح جامعه شکل گرفته‌اند. به‌عنوان مثال در کالیفرنیا، شکایتی به جریان افتاده که ممکن است محدودیت‌های جدیدی را برای به‌کارگیری پهپادها توسط پلیس تعیین کند. در این شکایت ادعا شده که پلیس با بهره‌گیری از پهپادها، بدون دستور قضایی از املاک خصوصی و خانه‌ها فیلم‌برداری کرده است.
این شکایت به سبب ادعاهایی مبنی بر استفاده از پهپادها برای جمع‌آوری تصاویر از حیاط خلوت، استخرهای شنا و خانه‌ها از طریق پنجره‌ها بدون وجود حکم قضایی مطرح شده است.
در این شکایت اعلام شده که ساکنین پس از پروازهای پهپادی هشدارها و اخطارهایی در خصوص نقض قوانین در املاک خود دریافت کرده‌اند.
