اسرائیل دارای صدها سلاح هسته‌ای است اما هرگز درباره آن صحبت نمی‌کند / عده‌ای که فقط در حرف زدن مهارت دارند، با طرح بحث‌های هسته‌ای، هزینه‌هایی را برای کشور به وجود می‌آورند
روزنامه خراسان اشاره کرده است که انسان گاهی از نابخردی سردمداران این گروه‌ها که سر و صدای زیادی به پا می‌کنند، حیرت‌زده می‌شود. آنها بی‌پروا به مسائل مختلف می‌پردازند و بدون احساس مسئولیت، در حالیکه هیچ‌گاه به عواقب اعمال خود پاسخگو نیستند، به انتقاد از دیگران می‌پردازند. در این فضای آشفته که شعارهای «مرگ بر آن سیاستمدار»، «ضرورت محاکمه دولتمرد» و «خائن نامیدن دیپلمات‌ها» به گوش می‌رسد، این افراد برمبنای ناآگاهی یا آگاهی به بزرگترین دشمن ایران و بشریت، یعنی جنگ‌افروزان صهیونیستی، به نفع آنها تبلیغات و دلایلی برای جنگ فراهم می‌آورند.
این معما چگونه قابل حل است که در هنگامه انتخابات رژیم صهیونیستی در اسرائیل، وقتی نتانیاهو به عنوان یک جنگ‌طلب و جنایتکار از تهدید هسته‌ای ایران صحبت می‌کند، به ناگهان ادعایی مبنی بر احتمال حمله اتمی به این رژیم غاصب به وجود می‌آید تا در استفاده تبلیغاتی از آنها، کشورهای منطقه را نیز به ترس و اضطراب بیندازد؟
رژیم صهیونیستی، انبوهی از سلاح‌های اتمی را انباشته کرده است و هرگز به این موضوع اعتراف یا برای آن تبلیغ نکرده است. آنها همواره از طریق انکار به مسائل وارد می‌شوند و نه تنها در زمینه سلاح اتمی، بلکه در خصوص تمام تجاوزات، ترورها و جنایاتی که انجام داده‌اند، هیچ مسئولیتی را نمی‌پذیرند.
مسیر صحیح در سیاست و جنگ، نیاز به هوش و همبستگی ملی دارد و باید در برابر نادانان و نفوذی‌ها که هر کدام به نحوی به آسیب رساندن به کشور و ملت کمک می‌کنند، موانع لازم را ایجاد کرد. کشوری که درگیر جنگی عظیم با چندین کشور است، نیاز به یک رهبری، یک دولت و یک سخنگو دارد. نباید اجازه داد هر لحظه خبری پخش شود که خلاف مواضع دولت و منافع ملی را انتشار دهد و به تبعات منفی منجر شود!
موضوع خروج از پیمان ان‌پی‌تی و سیاست‌های نظامی، تسلیحاتی و هسته‌ای نباید به دست افرادی نادان و بی‌مسئولیت سپرده شود. امروز ایالات متحده و وابستگان آن، به ویژه رژیم صهیونیستی، به دنبال بهره‌برداری از این گونه اظهارات و ابراز وجودها هستند.
سیاست ما در مواجهه با آژانس و آینده کشور و جنگ باید بر پایه مصلحت و واقعیت‌ها استوار باشد. حفظ مرزهای کشور و منافع ملی، به همراه تلاش برای ایجاد امنیت پایدار، تحت تأثیر خودشیفتگی و نظرات ناپخته افراد بدون تجربه و تخصص، سم مهلک است. خروج از آژانس بین‌المللی انرژی هسته‌ای یا تغییر سیاست‌های کلیدی در تسلیحات کشور باید به قصد دفاع یا تعادل و بازدارندگی باشد، نه وسیله‌ای برای خودنمایی و ابراز عقاید در خیابان.
اگر ملت احساس مسئولیت دارد و با نیتی خالص و ایمان پا به خیابان می‌گذارد، هدفش امنیت و آرامش کشور است و برای اطمینان‌بخشی به ملتی است که از چند سو تحت حمله و تهدید قرار دارد. لازم است تا زخم‌ها را التیام بخشید تا مدافعان شجاع کشور پشتوانه قوی داشته باشند و دولت با قوت و اراده به مشکلات و نیازهای اساسی رسیدگی کند، بی‌آنکه دشمن بر ناهم‌زبانی مردم یا اختلاف میان سیاستمداران و احزاب حساب کند. این زمان از تاریخ، فرقه‌گرایی و تفرقه خیانت به کشور و نظام جمهوری اسلامی ایران است.
17302
