نگرانتی که باعث بی‌خوابی تارتار شد
تیم پرسپولیس با دسته‌ای از مهاجمان، وینگرها و هافبک‌های هجومی توانمند، به مهدی تارتار این امکان را داده است که ترکیب تیم را با آزادی انتخاب کند؛ این مسابقه‌ی جذاب حالا با بروز استعدادهای جوان به یکی از چالش‌های شیرین برای سرمربی قرمزها تبدیل گردیده است.
تمرینات تیم پرسپولیس در این روزها فقط به‌عنوان راهی برای آماده‌سازی برای مسابقات نیست؛ برای بازیکنانی که امیدوارند جایگاه خود را در ترکیب اصلی به دست آورند، هر جلسه تمرینی می‌تواند فرصتی برای ابراز توانمندی و ارسال پیامی روشن برای کادر فنی باشد. در تیمی که گزینه‌های متعددی برای فاز هجومی وجود دارد، هیچ‌کس نمی‌تواند با اطمینان از جایگاه خود در ترکیب اصلی صحبت کند.
ایگور سرگیف، اوستون اورونوف، تیوی بیفوما و علی علیپور؛ ترافیک پر رونق در خط حمله
مهدی تارتار با چالش‌های مختلفی در مورد چیدن تیم هجومی خود مواجه است. اوستون اورونوف با مهارت‌های فنی و قابلیت دریبل زنی، تیوی بیفوما با تحرکات سریع و علی علیپور با تجربه و اشتیاق برای گلزنی، همگی قادرند در برنامه‌های هجومی پرسپولیس نقشی کلیدی ایفا کنند. ایگور سرگیف نیز برای بازگشت به ترکیب و افزایش زمان بازی خود در حال رقابت است.
علاوه بر این نام‌ها، محمدمهدی محبی، محمد عمری و مهدی تیکدری نیز گزینه‌هایی هستند که می‌توانند در جناح‌ها و موقعیت‌های مختلف خط حمله به کار گرفته شوند. این تنوع به تارتار این امکان را می‌دهد که با توجه به ویژگی‌های حریف، شیوه و آرایش تیمش را تغییر دهد؛ اما این وفور انتخاب، شرایط را برای تصمیم‌گیری راجع به نفرات اصلی و ذخیره پیچیده‌تر می‌کند.
صادقی و شهرآبادی؛ جوانانی که به دنبال فرصت هستند
در بین بازیکنان جوان پرسپولیس، محمدحسین صادقی و پوریا شهرآبادی به‌دنبال فرصت‌هایی بیشتر برای نشان دادن توانایی‌های خود هستند. صادقی در بازی اخیر مقابل مس شهربابک با گلزنی در دقایق پایانی، نام خود را در لیست گلزنان ثبت کرد؛ رویدادی که می‌تواند از نظر روحی برای او حائز اهمیت باشد.
شهرآبادی هم باید از فرصت‌هایی که به او داده می‌شود بهترین بهره را ببرد و در رقابت با مهاجمان باتجربه گروه، تلاش کند. برای جوانان، قرار گرفتن در تیمی با این تعداد گزینه هجومی هم فرصتی بزرگ محسوب می‌شود و هم چالشی جدی؛ زیرا برای کسب زمان بازی بیشتر، باید خود را در موقعیت‌های محدود ثابت کنند.
این رقابت به مهاجمان محدود نمی‌شود. وینگرها و هافبک‌های هجومی نیز در حال تلاش برای قرار گرفتن در برنامه‌های تارتار هستند و هر تغییر در ترکیب تیم می‌تواند شرایط بازی را برای چندین بازیکن تغییر بدهد. به همین دلیل، صرف حضور در فهرست مسابقه نیز تضمینی برای ورود به میدان نبوده و باید به دقت ارزیابی شود.
۱۱ جایگاه برای تیمی پر از مدعیان
تیم پرسپولیس از فهرستی نزدیک به ۳۰ بازیکن برخوردار است، اما تنها ۱۱ نفر می‌توانند در هر مسابقه در ترکیب اصلی قرار بگیرند. لذا طبیعی است که انتخاب نفرات در این شرایط برای سرمربی آسان نباشد، به‌ویژه که همه بازیکنان به دنبال فرصت بازی هستند.
تارتار باید بین آمادگی روز بازیکنان، ویژگی‌های فنی آنها، نیازهای تاکتیکی هر مسابقه و حفظ تعادل تیم تصمیم‌گیری کند. به‌طور مثال، ممکن است یک بازیکن با استعداد فردی بالا توانایی باز کردن دفاع حریف را داشته باشد، در حالی که بازیکن دیگری به دلیل فعالیت بیشتر، پرس کردن یا هماهنگی بالاتر با هم‌تیمی‌ها در اولویت قرار گیرد. بنابراین، انتخاب ترکیب صرفاً به نام‌ها و سابقه بازیکنان بستگی ندارد.
رقابتی که می‌تواند به نفع پرسپولیس تمام شود
برای هواداران پرسپولیس، تنوع در گزینه‌های هجومی می‌تواند نویدبخش باشد؛ به ویژه زمانی که بازیکنان مختلف در زدن گل سهم دارند و سرمربی برای تغییر روند بازی، دارای گزینه‌های متنوعی بر روی نیمکت است. پیروزی سه بر صفر مقابل مس شهربابک و حضور نام‌های جدید در فهرست گلزنان شاهدی بر این ظرفیت هجومی است.
البته صرف داشتن بازیکنان متعدد به‌تنهایی نمی‌تواند موفقیت را تضمین کند. هنر تارتار در این است که از این رقابت، انگیزه و هماهنگی بسازد؛ نه اینکه بازیکنان منتظر فرصت بمانند. اگر سرمربی پرسپولیس بتواند به‌طور بهینه از توانایی نفرات اصلی و ذخیره استفاده کند، این تراکم هجومی می‌تواند در ادامه فصل به یکی از نقاط قوت مهم تیم تبدیل شود.
اکنون سوال جذاب برای هواداران این است که تارتار در بازی بعدی به کدامیک از مهره‌های هجومی اتکا خواهد کرد و کدام بازیکنان باید بر روی نیمکت منتظر فرصت ورود به زمین باشند؟ در پرسپولیسِ پرمهره، رقابت برای به‌دست آوردن جایگاه در ترکیب اصلی هر روز داغ‌تر می‌شود.
