تغییر قابل توجه موضع ترامپ نسبت به روسیه
دونالد ترامپ از تغییر سیاست‌های واشنگتن نسبت به روسیه حمایت کرده و اظهار داشته که مذاکرات برای خاتمه جنگ اوکراین به پیشرفت‌های بارزی دست یافته است.
دونالد ترامپ از تغییر رویکرد ایالات متحده در قبال روسیه دفاع و بیان کرده که مذاکرات برای پایان جنگ اوکراین به پیشرفت‌های چشمگیری رسیده است. کاهش برخی از فشارهای اقتصادی بر مسکو و احتمال آزادی تعدادی از زندانیان به عنوان بخشی از توافق احتمالی، سوالاتی را در خصوص احتمال وجود یک معامله بزرگ با کرملین مطرح کرده است. شما می‌توانید مقاله «فرارو» را مطالعه کنید:
بر اساس اطلاعات منتشر شده از روزنامه نیویورک تایمز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، در روز یکشنبه ۱۸ اکتبر ۲۰۲۶، در دفاع از تصمیمات خود مبنی بر کاهش فشارهای اقتصادی بر روسیه، تصریح کرد که مذاکرات با کرملین به منظور ختم جنگ اوکراین به پیشرفت‌های قابل توجهی منجر شده است. وی همچنین برای نخستین بار به وجود مذاکرات برای آزادی افراد بازداشت‌شده اشاره کرد، اما نامی از کسانی که احتمالاً آزاد خواهند شد، به میان نیاورد.
استیون هابارد، معلمی از ایالت میشیگان، تنها آمریکایی است که در حال حاضر وزارت خارجه آمریکا او را به‌طور رسمی در رده «بازداشت ناعادلانه» در روسیه طبقه‌بندی کرده است. وی در چند ماه پس از شروع حمله روسیه به اوکراین در فوریه ۲۰۲۲ در این کشور بازداشت و به بیش از شش سال زندان در یک اردوگاه کیفری محکوم شده است؛ اتهامی که دولت آمریکا آن را بی‌پایه می‌داند. با این حال، هنوز مشخص نیست که اشاره ترامپ به مذاکرات مربوط به آزادی گروگان‌ها به طور خاص به پرونده هابارد مرتبط است یا خیر.
ترامپ در پیامی در شبکه‌های اجتماعی تأکید کرده است که نمی‌خواهد اقداماتی بی‌مورد روسیه را از میز مذاکرات دور کند. این اظهارات در شرایطی مطرح شده که رئیس‌جمهور آمریکا در کمتر از ده روز، مجموعه‌ای از تصمیم‌ها را انجام داده که نشان‌دهنده تغییر معنادار در نگرش واشنگتن نسبت به مسکو است.
از تحریم‌های چندساله تا همکاری اقتصادی با کرملین
یکی از مهم‌ترین اقداماتی که دولت ترامپ انجام داده، اعلام برنامه خرید گازوئیل از روسیه و تصمیم به عدم اجرای برخی تعرفه‌های مقرر در قانون جدید تحریم‌هاست؛ قانونی که لیندسی گراهام، سناتور جمهوری‌خواه ایالت کارولینای جنوبی، از حامیان پرچم‌دار آن بود و پس از مرگ وی در ژوئیه، همچنان به نامش در خاطرها باقی مانده است.
دولت ایالات متحده این اقدامات را بخشی از تلاش‌هایش برای ایجاد زمینه‌ای جهت توافق صلح توجیه می‌کند. ترامپ مدعی شده است که روسیه میلیون‌ها بشکه گازوئیل را با قیمت نازلی به بازار جهانی عرضه می‌کند و حملات اوکراین به پالایشگاه‌های روسی به طور مستقیم به بازار جهانی سوخت، از جمله بازار آمریکا، آسیب می‌زند.
با این‌حال، نیویورک‌تایمز گزارش داده است که حجم خریدهای اعلام‌شده آمریکا از روسیه به قدری ناچیز است که تأثیر چشمگیری بر قیمت‌ها نخواهد داشت؛ موضوعی که با ادعاهای ترامپ درباره ضرورت این تصمیم‌ها برای کاهش هزینه‌های سوخت در تضاد است.
در عین حال، دولت آمریکا در حال کار بر روی فراهم کردن زمینه خرید شرکت نفتی لوک‌اویل، یکی از بزرگترین شرکت‌های انرژی در روسیه است. این رویکرد نشان‌دهنده تغییر در اولویت‌های واشنگتن است: دولت ترامپ قبلاً تأکید کرده بود که توافقات اقتصادی بزرگ با روسیه باید پس از دستیابی به توافق صلح صورت گیرد، اما اکنون همکاری اقتصادی را به‌عنوان ابزاری برای اعطای اعتماد و ترغیب کرملین به مذاکره مورد پیگیری قرار می‌دهد.
مخالفت در کنگره؛ حتی جمهوری‌خواهان نیز نگران‌اند
تصمیمات اخیر ترامپ با واکنش منفی تعدادی از نمایندگان آمریکایی از جمله برخی جمهوری‌خواهان مواجه شده است. دارلین گراهام، سناتور منصوب‌شده برای تصدی کرسی برادر مرحومش در کارولینای جنوبی، روز شنبه بدون اشتیاق از رویکرد رئیس‌جمهور فاصله گرفت و اظهار داشت که ترجیح می‌دهد فشار بر روسیه برای خاتمه جنگ حفظ شود و در عین حال، قیمت سوخت نیز کاهش یابد.
این تناقض نمایانگر عدم توافق کامل حتی در میان جمهوری‌خواهان درباره ارتباط میان امتیازهای اقتصادی به مسکو و دستیابی به صلح است. منتقدان کاهش تحریم‌ها نگران‌اند که روسیه بدون اعطای امتیازهای مشخص، به منابع مالی بیشتری دست پیدا کند و انگیزه کمتری برای پذیرش توافقات پایدار داشته باشد.
مؤسسه مطالعات جنگ نیز در ارزیابی‌های اخیر خود هشدار داده است که کاستن فشارهای اقتصادی، در صورتی که با مشوق‌های مشخص جهت تغییر رفتار مسکو همراه نشود، می‌تواند توانایی روسیه را در تأمین مالی و ادامه جنگ افزایش دهد.
شکاف واشنگتن و کی‌یف؛ آینده حمایت آمریکا نامشخص‌تر می‌شود
تحول مهم دیگر، تشدید اختلافات میان دونالد ترامپ و ولودیمیر زلنسکی است. ترامپ برای اولین بار به‌طور علنی خواستار تغییر رهبری اوکراین شده و زلنسکی را به نداشتن تمایل واقعی برای خاتمه جنگ متهم کرده است. به نوبه خود، زلنسکی تصمیم‌های ایالات متحده را به عنوان علامتی از افزایش فشار بر اوکراین برای پذیرش خواسته‌های روسیه تلقی می‌کند. این اختلاف زمانی بروز می‌کند که سؤالات جدی درباره ادامه کمک‌های اطلاعاتی و فناوری نظامی آمریکا به کی‌یف مطرح شده است.
دولت ترامپ به‌طور شفاف توضیح نداده است که آیا هشدارهای اطلاعاتی درباره حملات موشکی و پهپادی روسیه به اوکراین به عمد محدود شده‌اند یا اینکه سرعت انتقال داده‌ها از شبکه ماهواره‌ای استارلینک و سیستم نظامی استارشیلد کاهش یافته است. این شبکه‌ها برای تشکیلات نظامی و هماهنگی عملیات اوکراین حیاتی هستند و هر گونه محدودیت در دسترسی به آنها می‌تواند تأثیرات جدی بر توان عملیاتی کی‌یف به همراه داشته باشد.
با این حال، گزارش‌های مربوط به محدودسازی این خدمات و نقش احتمالی کاخ سفید یا شرکت اسپیس‌ایکس باید به‌طور دقیق تحلیل شود؛ زیرا جزئیات تصمیم‌گیری و مسئولیت مستقیم افراد همچنان موضوع ابهام هستند.
معامله اقتصادی یا تضمین صلح؟
ترامپ و مذاکره‌کنندگان اصلی او، شامل استیو ویتکاف و جرد کوشنر، در حال بررسی رویکردی هستند که بیشتر بر ایجاد مشوق‌های اقتصادی برای روسیه پیش از دستیابی به توافق نهایی متمرکز است. هدف اعلامی این است که کرملین مطمئن شود که پایان جنگ می‌تواند به فرصت‌های اقتصادی پردرآمد منجر شود.
با این وجود، این استراتژی با یک پرسش مهم روبه‌روست: آیا وعده منافع اقتصادی می‌تواند روسیه را به توافق وادارد، یا در نبود تعهدات روشن و قابل راستی‌آزمایی، فقط بخشی از هزینه‌های تداوم جنگ را کاهش خواهد داد؟
این موضوع در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که ایالات متحده در رویکرد خود نسبت به روسیه و ایران، از معیارهای متفاوتی صحبت می‌کند. ترامپ در دفاع از محدودیت‌های صادرات نفت ایران، هزینه‌های اقتصادی را از طرف مصرف‌کنندگان آمریکایی به‌عنوان بهایی ضروری برای جلوگیری از دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای مطرح کرده است؛ در حالی که در قبال روسیه، کاهش فشارهای اقتصادی را به‌عنوان ابزاری برای پیشبرد مذاکرات توجیه می‌کند. این تفاوت رویکرد می‌تواند سؤالاتی را درباره ثبات و انسجام سیاست خارجه واشنگتن مطرح کند.
