صادق بقایی: آرزو داشتم مادربزرگم و عباس کیارستمی فیلم «دُزو» را مشاهده کنند
“`html
صادق بقایی کارگردان اثر کوتاه «دُزو» که یکی از شرکت‌کنندگان در بخش داستانی چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران است، به بومی و محلی بودن این فیلم اشاره کرد و گفت: «دُزو» در ناحیه شهرستان راور واقع در استان کرمان ساخته شده و در زبان محلی این منطقه به معنای دزد اطلاق می‌شود.
او همچنین در مورد داستان فیلم توضیحاتی ارائه داد: «این داستان روایتگر ماجرای پدر و دختری است که در منطقه‌ای دورافتاده زندگی می‌کنند و شغلشان چوپانی است. پس از آن که پدر به دلیل یک حادثه دچار شکستگی پا می‌شود و دیگر قادر به انجام کارش نیست، دخترش مسئولیت نگهداری از گله گوسفندان را به عهده می‌گیرد. در طول داستان تعداد گوسفندان به تدریج کاهش می‌یابد و دختر تلاش می‌کند این معضل را با روش‌های خود و با اتکا به ویژگی‌های زنانه‌اش حل کند.»
بقایی با اشاره به این که «دُزو» نخستین تجربه فیلم‌سازی‌اش است، درباره روند شکل‌گیری این کار اظهار داشت: در دوره پیشرفته انجمن سینمای جوانان ایران شرکت کردم و در آن زمان چند ایده را تحت نظر منتور بررسی کردیم. پس از ارزیابی طرح‌های اولیه و داستانی، روی یکی از ایده‌ها تمرکز کردیم و در حین برگزاری کلاس آن را به تدریج پرورش دادیم و فیلمنامه را نوشتیم. در واقع فیلمنامه «دُزو» از دل آن دوره آموزشی شکل گرفت.
او ادامه داد: «پس از آن این اثر را به‌عنوان پروژه پایانی دنبال کردم و مراحل تولید آن را جلو بردم. فیلمبرداری این اثر در مدت چهار روز و به‌طور کامل در شهرستان راور انجام شد و پس از آماده‌سازی، آن را برای شرکت در جشنواره امسال ارائه دادیم.»
این کارگردان با اشاره به ارتباط شخصی خود با فضای فیلم افزود: «من در راور به دنیا آمده‌ام اما از دوران کارشناسی تئاتر و پس از آن تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد در همین رشته، ساکن تهران هستم. یکی از انگیزه‌های اصلی من برای ساخت «دُزو» این بود که احساس می‌کردم در برخی آثار بومی و محلی، واقعیت زندگی مردم آن منطقه به‌خوبی نمایان نشده است. می‌خواستم به واقعیتی نزدیک‌تر شوم و زندگی مردم را که در آنجا ساکن‌اند به تصویر بکشم.»
وی ادامه داد: «از همان ابتدا که پروژه شکل گرفت، برایم مهم بود که تفاوت میان آن چه پیش‌تر در آثار بومی و محلی دیده‌ام و آنچه خودم می‌خواستم روایت کنم، در نظر داشته باشم. برای رسیدن به این هدف تلاش کردم نه تنها به سادگی از دل شهر به آن منطقه بیایم و درباره زندگی مردمش فیلم بسازم، بلکه به‌طور واقعی با آنها زندگی کردم، سفرهای متعددی انجام دادم و در مقاطع زمانی مختلف از نزدیک با سبک و سیاق زندگی‌شان آشنا شدم. امیدوارم تجربیاتم در این فیلم نمایان باشد.
بقایی در خصوص انتظاری که از تماشاگران دارد، عنوان کرد: «دوست داشتم افرادی نظیر مادربزرگم این فیلم را تماشا کنند و همچنین تمایل داشتم عباس کیارستمی آن را ببیند. تصور می‌کنم یکی از ویژگی‌های این اثر تلاش برای ارائه نمایشی متفاوت از این سرزمین است؛ نمایشی که بتواند برای بیننده جذاب و قابل تأمل باشد.»
او اضافه کرد: «در تولید فیلم سعی داشتم از روایت‌های خنثی فاصله بگیرم و اثری بسازم که مخاطب پس از تماشای آن راجع به آن صحبت کند؛ چه موافق باشد و چه مخالف. در سال‌هایی که جشنواره را دنبال کرده‌ام، همیشه به این فکر می‌کردم که کدام فیلم‌ها پس از پایان جشنواره همچنان در ذهنم باقی می‌مانند. تمام تلاشم این بود که «دُزو» نیز از آثاری باشد که تماشاگر پس از خروج از سالن همچنان درباره آن فکر کند و سخن بگوید.»
این فیلم‌ساز، حضور در چهل و سومین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران را به عنوان نخستین تجربه فیلم‌سازی خود، یک واقعه ارزشمند تلقی کرد و گفت: «حضور در این جشنواره به‌خودی‌خود برای من بسیار خوشحال‌کننده و پر اهمیت است. فیلم‌سازان زیادی آثار متعددی می‌سازند ولی فرصت حضور در جشنواره را پیدا نمی‌کنند. با این حال اگر قرار باشد که جایزه‌ای به دست آورم، ترجیح می‌دهم جایزه نگاه تماشاگر را دریافت کنم، چراکه برایم مهم است فیلم قادر باشد با تماشاگر ارتباط برقرار کند و در ذهن او باقی بماند.»
59244
“`
