آمار موفقیت تیم ملی قلعهنویی نیز به پایان رسید

تیم ملی دیگر توانایی سابق در ایجاد موقعیتها را ندارد و در این زمینه با چالشهایی جدی مواجه است.
مدت زمان زیادی است که یکی از دلایل قابل توجیه برای نتایج ضعیف تیم ملی، این بود که با وجود مشکلاتی در خط دفاعی، ایران میتوانست با تکیه بر تواناییهای مهاجمانش در نیمهی هجومی، به گل برسد. اما حالا این امید هم در حال کمرنگ شدن است.
نمایشهای اخیر در برابر ازبکستان و روسیه نشان دهندهی وضعیت نگرانکنندهای در خط حمله تیم است. تیم امیر قلعهنویی در مصاف با ازبکستان تنها ۰.۹۵ انتظار گل داشت و این رقم در مقابل روسیه به ۰.۵۸ کاهش یافت؛ این آمار ثابت میکند که مشکل فقط در از دست دادن موقعیتها نیست، بلکه اساساً تعداد موقعیتهای ساختهشده هم بسیار محدود است. حتی تک گل ایران برابر ازبکستان نیز به واسطهی گلبهخودی حریف به ثبت رسید و اگر این اتفاق نمیافتاد، عملکرد هجومی تیم در واقع ضعیفتر از چیزی بود که در آمار مشهود است.
اکنون شرایط به گونهای شده که نه تنها در بخش دفاعی تیم ملی اطمینان قائل نیست، بلکه در حمله نیز آن قدرت و استعداد سابق را ندارد. وقتی تیمی هم در دفاع به حریف موقعیت میدهد و هم در ایجاد موقعیت برای خود با چالش مواجه است، دیگر نمیتوان تمامی مشکلات را به شانس بد یا از دست رفتن فرصتها نسبت داد.
با نزدیک شدن به جام ملتها، و در آستانهی این رقابتها، هر بار که عملکرد تیم ملی را مورد بررسی قرار میدهیم، یافتن یک نقطه امیدوارکننده در سبک بازی تیم قلعهنویی، به امری دشوار تبدیل میشود.



