تجربه ناموفق دولتیسازی سینما و ضرورت همکاری دولت و بخش خصوصی در سایر کشورها
امیرحسین علمالهدی، تحلیلگر و ناقد سینما در ارزیابی طرح «ایجاد سینما در شهرهایی با جمعیت بالای ۱۰۰ هزار نفر و فاقد سینما»، بر این باور است که ما برای توسعه سینما از طریق دولتیکردن آن در چندین دهه گذشته تلاش کردهایم، در حالی که تجربه نشان داده این هدف قابل تحقق نیست.
علمالهدی در ادامه اشاره میکند: «توسعه سینما باید از سوی بخش خصوصی صورت گیرد و این بخش باید به کلانشهرها تمرکز داشته باشد، هرچند که در شرایط فعلی ممکن است این اولویت به طور کامل محقق نشود. در سراسر جهان، مسئولیت دولتها و شهرداریها شامل بهبود زیرساختها، اصلاح قوانین، تامین امنیت برای سرمایهگذاری و حمایت از فعالیتهای بخش خصوصی میباشد. میزان فعالیت موثر بخش خصوصی نشاندهنده کارایی مناسب دولت است. در اکثر کشورها، به منظور حمایت از سینما، دولتها به اعطای معافیتهای مالیاتی، وامهای بلندمدت با نرخ بهره پایین و تسهیلات مشابه میپردازند. اما دولت ما به جای حمایت، مالیات از سینما میگیرد؛ بهطوری که ۱۰ درصد از مردم در زمان خرید بلیت و مجموع مالیات را از صاحبان کسبوکارها به شکلی دریافت میکند که اگر درآمد سالیانه شما بالاتر از ۵۶۰ میلیون تومان باشد، که اکنون به ۹۵۰ میلیون تومان تغییر کرده، باید به صورت پلکانی تا ۳۰ درصد مالیات پرداخت کنید. در حالی که دولتها در دیگر کشورها به دنبال ایجاد بستر مناسب و تسهیل شرایط سرمایهگذاری برای بخش خصوصی هستند. باید در نظر داشت که اگر دولتی به تجهیز سالنهای آمفیتئاتر در مجتمعهای فرهنگی-هنری با وسایل نمایش فیلم بپردازد، به نوعی به تصدیگری میپردازد. در حالی که مدیریت سینما باید همواره به عهده بخش خصوصی باشد؛ جایی که امکان سرمایهگذاری یک میلیارد تومانی و برداشت دو میلیارد تومانی وجود داشته باشد، اما هنگامی که چنین فرصتهایی فراهم نمیشود، در نهایت منجر به تعطیلی میگردد.»
متن کامل این مصاحبه را اینجا مطالعه کنید.
۵۹۲۴۲
