قلعهنویی با این فهرست، فرصتهای خود را در جام جهانی محدود کرد
این تیم ملی درصورت مواجهه با نیاز به اتخاذ روشهای بازی با پرس شدید، با مشکلاتی روبرو خواهد شد.
تیم ملی فوتبال ایران با میانگین سنی ۲۹ سال، یکی از تیمهای کهنسال در رقابتهای جام جهانی محسوب میشود و به دلیل سن بالای بازیکنان ثابت، انتخاب سبکهای بازی با محدودیتهایی همراه است. سیستمهایی که به بازیکنان پُر تحرک نیاز دارند، با کمبود آن در تیم ملی ما روبهرو هستیم. در صورتی که نیاز به اجرای پرس سنگین باشد، کدامیک از بازیکنان کنونی توانایی پیادهسازی حتی ۶۰ دقیقه از این روش را خواهند داشت؟
از میان بازیکنان حاضر در اردوی تیم ملی، تنها فردی که قابلیت اجرای این سبک را دارد، جوانترین ملیپوش ما، امیر محمد رزاقینیا است. او که اصول این سبک بازی را از ساپینتو آموخته، به خوبی با این نوع فوتبال آشنا است. فوتبال مدرن امروز که بهوفور توسط رقبای مان در جام جهانی بهکار گرفته میشود.
با این حال، فوتبال یک ورزش جمعی است و برای موفقیت نیاز به تعداد بیشتری از بازیکنان با این ویژگی داریم. بهترین نتایج ما در جام جهانی ۲۰۱۸ رقم خورد، زمانی که کیروش جوانترین تیم اخیر تاریخ فوتبال ایران را به روسیه برد. این مربی پرتغالی با تکیه بر انگیزه و آمادگی بازیکنان جوان، اجرای پرس سنگین را به کار گرفت و توانست با غلبه بر تیمهای قدرتمند پرتغال، اسپانیا و مراکش، ۴ امتیاز در گروه مرگ کسب کند، با این حال بدشانسی موجب شد تا گل عزتاللهی باطل شود و نتوانیم به مرحله بعد صعود کنیم.
چهار سال بعد، در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، خود کارلوس نیز نتوانست با گذر زمان مقابله کند و با تیمی که تنها ۴ سال پیرتر شده بود، نتوانست موفقیتی کسب کند.
در دوران کیروش، مهاجمان در خط نخست پرس بیشترین تحرک را داشتند. اما از مهاجمان فعلی، با تجربه و مسنتر نمیتوان انتظار دوندگی مشابهی داشت.
وعده جوانگرایی قلعهنویی به حقیقت نپیوست و این موضوع به محدودیتهای او در انتخاب برخی سبکها دامن زد. او میتوانست در این ۴ سال بهراحتی چند بازیکن جوان را برای تیمش پرورش دهد، اما اکنون با همان ساختار دهه اخیر و ۴ سال پیرتر، به دنبال رقم زدن شگفتی در جام جهانی است.
