IVF با ایمنی بالا، امیدی فزاینده و ریسک محدودتر

پژوهشگران یک راهکار نوین را ارائه نموده‌اند که می‌تواند خطرات مرتبط با IVF را به طور قابل توجهی کاهش دهد. این شیوه شامل تزریق پروتئین مخصوصی به نام Shugoshin 1 به تخمک‌ها می‌باشد که به کاهش بروز خطاهای کروموزومی یا آنوپلوئیدی که یکی از علت‌های عمده سقط جنین و ناکامی در IVF به شمار می‌آید، کمک می‌کند.

در آزمایش‌های اولیه که بر روی تخمک‌های موش و همچنین تخمک‌های انسانی صورت گرفته، نرخ نقص‌های کروموزومی از ۵۳ درصد به ۲۹ درصد کاهش یافته است. برای زنان بالای ۳۵ سال، این عدد از ۶۵ درصد به ۴۴ درصد نزول پیدا کرده است؛ آماری که به عقیده بسیاری از متخصصان به منزله یک “انقلاب علمی” می‌باشد.

به نقل از ایتنا و طبق گزارش Med News، محققان این پروتئین را به نوعی “چسب کروموزومی” تشبیه کرده‌اند که در فرآیند تقسیم سلولی و میوز، کروموزوم‌ها را در موقعیت صحیح نگه می‌دارد و مانع بروز خطاهای ژنتیکی می‌شود. با پیشرفت سن، میزان Shugoshin 1 در تخمک‌ها افت می‌کند و این کاهش، به اشفتگی‌های ژنتیکی منجر می‌شود که ممکن است حتی قبل از شروع زندگی جنین تأثیرگذار باشند. اکنون، تزریق مستقیم این پروتئین می‌تواند تخمک را به وضعیت “جوان‌تر” برگرداند.

دکتر آگاتا زیلینسکا از شرکت Ovo Labs بیان می‌دارد: «این اولین بار است که موفق شده‌ایم تنها با یک پروتئین، بخشی از نقص‌های ناشی از افزایش سن را جبران کنیم.» این دستاوردها امیدها را دوچندان می‌کند.
این رویکرد نوین، نکات مهم و نویدبخشی دارد:

1. 1. کاهش نواقص ژنتیکی بدون نیاز به بیوپسی جنین و بنابراین با حذف خطر آسیب.
   
   2. افزایش احتمال موفقیت IVF؛ از مرحله لانه‌گزینی تا تولد زنده، با بهبود قابل مشاهده.
   
   3. فرآیندی ساده و کم‌خطر؛ تنها نیاز به یک تزریق میکروسکوپی در آزمایشگاه و بدون عوارض شناخته‌شده.
   
   4. مناسب برای زنان بالای ۳۵ سال؛ گروهی که همواره با محدودیت‌های بیولوژیکی مواجه بوده‌اند.

آینده‌ای که به واقع به ما نزدیک‌تر شده است. این نوآوری به تازگی در کنفرانس باروری بریتانیا مطرح شده و هم‌اکنون در مراحل ورود به کارآزمایی‌های بالینی قرار دارد. محققان امیدوارند که در آینده، ترکیب این روش با هوش مصنوعی در انتخاب جنین و فناوری‌های مشابه با niPGT (تست ژنتیکی غیرتهاجمی)، IVF را به سطحی برساند که شکست‌ها به استثنائاتی نادر تبدیل گردند.

برخی از کارشناسان پیش‌بینی می‌کنند که تا سال ۲۰۲۷، این روش می‌تواند به یکی از استانداردهای متداول در کلینیک‌های ناباروری تبدیل شود و شاید در آن زمان، زوج‌های بیشتری با آرامش بیشتری وارد این فرآیند شوند؛ بی آنکه ترس از نواقص ژنتیکی و سقط، تمام امید آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد.