لیلا حاتمی؛ مادری که به احساس خیانت نسبت به فرزندش دچار شده است/ «زمانی در ابدیت»؛ فیلمی با ساختار هنرمندانه
براساس گزارش خبرگزاری خبرآنلاین و به نقل از ستاد خبری جشنواره جهانی فیلم فجر، نشست خبری برای فیلم سینمایی «زمانی در ابدیت»، به کارگردانی مهدی نوروزیان و تهیهکنندگی نیکی کریمی، در شامگاه جمعه ۷ آذر ماه در مجموعه سینمایی هنر شهر آفتاب برگزار شد.
در ابتدا مهدی نوروزیان در این نشست اظهار داشت: «بسیار سپاسگزارم از جشنواره جهانی فیلم فجر که این فرصت را فراهم آوردند تا فیلم ما در این مکان اکران شود. جشنواره واقعاً به شکلی عالی در حال برگزاری است و کیفیت صدا و تصویر فیلم در سینما هم به خوبی حفظ شده است. توضیح دادن درباره موضوع فیلم برای من دشوار است، اما از ابتدا تصمیم بر این بود که به ذهنیت یک زن بپردازیم که هفت سال است موتورش روشن مانده اما نمیتواند به جلو حرکت کند. با این وجود، همین زن دارای عشق و نیرویی درون خود است. آن چیزی که او را در این مدت حفظ کرده، یادگارهایش بوده و زمانی که آن عشق را از دست میدهد، در حالت تعلیق باقی میماند. یکی از تصمیمات کلیدی این بود که فیلم چگونه آغاز و پایان یابد. توضیح احساسات مریم به تماشاگر نیز یکی دیگر از چالشهای ما بود تا او نیز این احساسات را درک کند.»
نوید پورفرج، بازیگر این فیلم، در ادامه اشاره کرد: «خوشحالم که پس از مدتها به شیراز آمدهام و از آب و هوای نامساعد تهران کمی فاصله گرفتم. میخواهم در ابتدا در مورد وضعیت مردم صحبت کنم، من امیدوارم که شرایط معیشتی مردم بهبود یابد و مشکلاتی از قبیل آلودگی و تورم و همچنین مسائل مربوط به آب و برق مرتفع گردد. من نیز سعی میکنم در این حرفه لحظاتی خوشی را برای مردم به ارمغان بیاورم.»
سپس مرجان اتفاقیان، دیگر بازیگر فیلم، ادامه داد: «خوشحالم که در کنار شما هستم و در شهری فیلم را تماشا میکنم که خود و مردمانش را دوست دارم.»
سپیده قربانی، نویسنده «زمانی در ابدیت»، نیز گفت: «بسیار خوشحالم که با آقای نوروزیان همکاری کردم. این فیلم از جمله کارهایی بود که برای من چالشبرانگیز و در عین حال جذاب بود.»
کارگردان «زمانی در ابدیت» با بیان این که نمیخواهد از فیلمش دفاع کند، تصریح کرد: «موضوعی که برای من بسیار حائز اهمیت بود، انتقال احساسات این خانم به مخاطبان از طریق تصویر و هر راهی که ممکن باشد، بود. در فیلم به چندین موضوع پرداخته میشود و داستان تنها محدود به مریم نیست، او زنی است که همسرش را از دست داده و نزدیک به هفت سال تنها بوده و به همین دلیل این شکلی از روایت فیلم، شاعرانه است و نیاز به زمان دارد تا همهچیز در جای خود قرار گیرد. من این مساله را مشکل نمیبینم بلکه موارد دیگری هستند که چالش به حساب میآیند.»
قربانی در توضیح درباره مفهوم خلق شده در فیلم گفت: «ما در مقاطعی از مسیر نوشتن تلاش میکردیم که با کلمات منظورمان را ابراز کنیم و از این رو هر دیالوگی باید متضمن یک تصویر مناسب باشد تا مفهوم نهایی فیلم را انتقال دهد. به همین دلیل سعی کردیم که فقط در مکانهایی که کاملاً ضروری بود، از دیالوگ استفاده کنیم. در برخی بخشهای فیلم برای خودم کمی گیجکننده بود و آقای نوروزیان تصاویری برای من ارسال میکردند تا مفهوم را شفافتر کنند. در «زمانی در ابدیت» مرز بین واقعیت و خیال به شکل عجیبی باریک است و به همین دلیل ترس داشتیم که چگونه زندگی عادی را به تصویر بکشیم و در عین حال به دنیایی غیرمتعارف برویم. این چالش برای ما محدودکننده بود و به نوعی ریسک محسوب میشد. ما تلاش میکردیم با احتیاط این مرزها را عبور کنیم و برای جهان خیالیامان پایگاهی بسازیم. آقای نوروزیان سالها در انگلستان زندگی کرده و شرایط آنجا متفاوت از ماست. این موضوع در همکاری با ایشان برایم روشن شد، زیرا تمام موارد در فیلمنامه به وضوح بیان شده بود و این امر کار بر عهده من را سخت میکرد؛ چرا که لازم بود همه چیز را بنویسم و شرح بدهم و من هم تمام سعیام را به کار بستم.»
پورفرج در ادامه به بحثی دیگر پرداخت و گفت: «دوست داشتم با آقای نوروزیان کار کنم و این فیلم فرصتی فوقالعاده برای من بود. من معمولاً در نقشهای مثبت ظاهر میشدم، اما این شخصیت در اینجا به عنوان یک بدمن ظاهر شده بود و برایم جالب بود. ایشان نیز به شیوهای فوقالعاده هدایت میکرد. به نظرم «زمانی در ابدیت» یک فیلم خاص و متفاوت است.»
لیلا حاتمی، دیگر بازیگر فیلم، به صورت تلفنی در این نشست شرکت کرد و گفت: «متأسفانه نتوانستم به جشنواره بیایم. تمرکز من در این فیلم بر روی حس مادرغایب نسبت به فرزندش بود. او احساس خیانت به فرزندش را دارد زیرا توجهش معطوف به موضوعات دیگر است. این نکته در فیلم جالب بود. «زمانی در ابدیت» فیلم ویژهای است و پیش از این مشابهی نداشتهایم. از این لحاظ که به همان اندازه که اتفاقاتش غیراستاندارد بود، اما در بستری منطقی روی میداد و یافتن این لحن چالشبرانگیز بود. برای من از این نظر دشوار بود، از طرفی فیلم باید به من چیزی میآموخت و من بابت اجرای آن نگرانی نداشتم. تجسم چگونگی به تصویر کشیدن فیلم دشوار بود، زیرا این نوع فیلمها معمولاً در بستری غیرمعمول اتفاق میافتند، ولی در این اثر روایت داستان در بسترهای عادی شکل میگیرد و این برای من ریسک تلقی میشد، چرا که تجربهای در این زمینه نداشتم.
قربانی در ادامه درباره برگزاری جشنواره در شیراز گفت: «بسیار خوشحالم که جشنواره در شیراز برگزار میشود و امیدوارم در سالهای آینده نیز همینجا شکل بگیرد. این امر بسیار خوب است که جشنوارهها در مکانهای مختلف ایران برگزار میشوند و ما با فرهنگهای مختلف مردم آشنا میشویم.»
پورفرج همچنین در این خصوص اظهار داشت: «چند سال پیش برای اکران فیلم خود به شیراز آمده بودم و واقعاً شیراز محلی فوقالعاده است.»
کارگردان «زمانی در ابدیت» نیز در خاتمه این نشست خاطرنشان کرد: «موضوع اصلی جشنواره شاعرانگی است. از شما میخواهم که در سالهای آینده اهتمام بیشتری به این موضوع داشته باشید، چرا که بازار برای ژانرهای مختلف وجود دارد، اما فیلمهای اینچنینی به فضایی خاص نیاز دارند.»
۲۴۲۲۴۳
