ضرورت reevaluating آینده والیبال برزیل/ الهامگیری از مدل کارآمد ایتالیا
به نقل از خبرگزاری تسنیم، والیبال برزیل علیرغم تاریخچهای باشکوه در عرصه جهانی، در سالهای اخیر با چالشهای قابل توجهی در زمینههای مدیریتی و سازمانی مواجه گردیده است. بحث پیرامون لزوم اصلاح این ساختار، پس از به پایان رسیدن مسابقات قهرمانی جهانی 2025 و موفقیت خیرهکننده ایتالیا، دوباره در محافل ورزشی این سرزمین مطرح شده است.
کشور ایتالیا در سال 2025 نهتنها به عنوان قهرمان جهان در هر دو بخش مردان و زنان جاویدان شد، بلکه در ردههای پایه نیز به موفقیتهای چشمگیری دست پیدا کرد. این پیروزی تصادفی نیست، بلکه بازتاب مدل مدیریتی منسجم و کارآمدی است که در آن، فدراسیون مسئولیت هدایت و توسعه تیمهای ملی را بر عهده داشته و لیگهای حرفهای مستقل، بهطور کامل و بهطور پایدار، مدیریت رقابتهای باشگاهی را انجام میدهند. این تفکیک مسئولیت موجب شده است که هر یک از بخشها بتواند تمرکز بیشتری بر روی وظایف خود داشته باشد و از تضاد منافع دوری کنند.
در مقابل، برزیل هنوز مرز مشخصی میان وظایف فدراسیون و باشگاهها معین نکرده است. فدراسیون والیبال برزیل (CBV) در عین حال مسئول تیمهای ملی، سازماندهی مسابقات باشگاهی، جذب منابع مالی و همچنین پیگیری امور داوری و ثبتنام بازیکنان است. این تداخل وظایف در یک نهاد خاص، عملاً به کاهش کارایی، کاهش جذابیت رقابتها و افزایش نارضایتی در میان باشگاهها منجر گردیده است.
نشانههای این نارضایتی چندین ماه است که در نشستهای داخلی میان باشگاهها و فدراسیون نمایان شده و اکنون به شکل علنی به عرصه رسانهها راه یافته است. محور این بحثها، موضوع تفکیک وظایف و ایجاد مدلی جدید برای مدیریت سوپرلیگا به شمار میرود. بسیاری از کارشناسان معتقدند که تداوم این مسیر کنونی نه تنها توسعه اقتصادی لیگ را محدود میسازد، بلکه ممکن است موقعیت بینالمللی والیبال برزیل را نیز تحت تأثیر منفی قرار دهد.
مدل پیشنهادی جدید میتواند شامل شکلگیری نهادی مستقل از باشگاهها برای مدیریت لیگ و حفظ نقش نظارتی فدراسیون در حوزههای فنی و انتظامی باشد. چنین الگویی، اگر بهدرستی پیادهسازی شود، میتواند ضمن تأمین شفافیت مالی، به بهبود کیفیت رقابتها، جذب حامیان مالی جدید و افزایش تعداد تماشاگران کمک نماید.
اما دستیابی به این هدف نیازمند همکاری واقعی و حسن نیت از سوی تمامی بازیگران کلیدی است. باشگاهها باید از نگاهی محدود و صرفاً منفعتطلبانه دوری گزینند و فدراسیون نیز باید آمادگی این را داشته باشد که بخشی از کنترل خود را واگذار نماید. تنها در شرایطی که اعتماد متقابل و دید ملی وجود داشته باشد، والیبال برزیل قادر است از بحران موجود عبور کرده و جایگاه پیشین خود را در عرصه جهانی باز یابد.
در نهایت، آنچه آینده والیبال در این کشور را مشخص میکند، نه اختلافنظرها، بلکه توانایی طرفین در ایجاد گفتوگویی سازنده و اتخاذ تصمیمات مشترک برای نوسازی سیستم است. برزیل دارای ظرفیت و استعداد لازم برای موفقیت است؛ تنها چیزی که اکنون لازم است، عزم جدی برای تغییر است.
/
