مبارزه دهلینو با سیاستهای اقتصادی واشینگتن/ چگونه هند در برابر برنامههای ترامپ ایستادگی کرد
سرگئی تسیویلف، وزیر انرژی روسیه اعلام کرد که صادرات انرژی این کشور به هند در سه سال اخیر بیش از ۲۰ برابر افزایش یافته است.
بهگفته او، «نفت در سال 2024 بالغ بر 37 درصد از کل صادرات انرژی به هند را به خود اختصاص داده و بقیه شامل دیگر منابع انرژی است. این موفقیت بهعنوان بخشی از تغییرات عمدهای در مسیر صادرات انواع سوخت و انرژی روسیه به بازارهای جدید محسوب میشود.»
تسویلیف همچنین اظهار داشت که همکاریهای انرژی روسیه نه فقط با هند، بلکه با کشورهایی نظیر چین (بهعنوان بزرگترین خریدار نفت روسیه)، مغولستان، ایران و کشورهای آمریکای لاتین و آفریقا نیز بهطور فعال در حال نمو و توسعه است.
بهمنظور افزایش تضمین تأمین انرژی برای هند، پیشنویس یک توافق میاندولتی جهت گسترش همکاریها در حوزه صادرات نفت و فرآوردههای نفتی از طریق دریا آماده شده است.
براساس دادههای جدیدی که بلومبرگ روز سهشنبه منتشر کرد، نشان میدهد روسیه بهطور میانگین روزانه ۳.۶۲ میلیون بشکه در چهار هفته منتهی به ۲۸ سپتامبر به سایر کشورها صادر کرده و نه فقط هند، بلکه هیچیک از خریداران بزرگ دیگر نیز تاکنون خرید خود را کاهش ندادهاند.
آیا ترامپ عقبنشینی میکند؟
در این حال، با وجود فشارهای ایالات متحده به هند و افزایش ۵۰ درصدی تعرفههای آمریکایی بر واردات کالاهای هندی به دلیل تداوم خرید نفت از روسیه توسط دهلینو، مقامهای ارشد هند اعلام کردهاند که تحت تأثیر این فشارها قرار نخواهند گرفت.
هند که بهعنوان دومین خریدار بزرگ نفت روسیه پس از چین شناخته میشود، حتی درخواست کردهکه آمریکا اجازه خرید نفت ایران و ونزوئلا را صادر کند تا بتواند واردات نفت روسیه را کاهش دهد.
بهنقل از منابع آگاه بلومبرگ، مقامات هندی به نمایندگان آمریکا رحمند که قطع همزمان خرید نفت از سه کشور تحت تحریم (روسیه، ونزوئلا و ایران) میتواند به افزایش قیمت جهانی نفت منجر شود.
از سویی دیگر، فشار آمریکا بر مجارستان، اسلواکی و ترکیه نیز تاکنون موفقیتی بهدست نیاورده است. مجارستان هفته گذشته اظهار داشت که علیرغم فشار دونالد ترامپ،
رئیسجمهوری ایالات متحده بر تمامی اتحادیه اروپا و فشار خاص اتحادیه اروپا به مجارستان، قصد ندارد واردات نفت روسیه را متوقف کند.
آینده روابط در هالهای از ابهام
همه این تحرکات در شرایطی صورت میگیرد که واشینگتن برغم اینکه دهلینو واردات نفت روسیه را مطابق با سقف تعیینشده از سوی گروه هفت انجام میدهد، این اقدام را بهانهای برای حمایت از تعرفههای سنگین و افزایش فشارهای اقتصادی بر هند بهشمار آورده است. اقدامی که بیشتر برگرفته از تنشهای سیاسی و نارضایتی کاخ سفید از رفتارهای دهلینو تلقی میشود.
طبق تحلیلی از نشریه نیویورکر، روابط هند و آمریکا که در دو دهه گذشته روندی صعودی و استراتژیک داشته، در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ با چالشهای جدیدی مواجه شده است.
یکی از موضوعات اصلی اختلاف، واردات نفت روسیه از سوی هند است؛ اقدامی که بهمنظور کنترل تورم داخلی و تأمین نیازهای انرژی انجام میشود، اما در واشینگتن بهعنوان ابزاری برای افزایش فشارهای سیاسی و اقتصادی علیه هند مطرح شده است.
ترامپ از این موضوع بهرهبرداری کرده و تعرفههای ورودی بر کالاهای هندی را به بالاترین سطح خود یعنی ۵۰ درصد افزایش داده؛ چنین سیاستی نهتنها صادرات هند را با تهدید شرایط جدی مواجه کرده، بلکه فضای همکاری استراتژیک میان دو کشور را سرد کرده است.
آسیبپذیری هند در مقابل نوسانات
واقعیت این است که هند بهعنوان یکی از بزرگترین واردکنندگان انرژی در دنیا همواره در برابر نوسانات قیمت نفت آسیبپذیر بوده است. این کشور که بعد از برجام بهدلیل همسویی با اهداف واشینگتن، واردات نفت خود را از ایران کاهش داد، تحت تأثیر خروج ترامپ از برجام در سال ۲۰۱۸ آسیب دید. در نتیجه، مقامات هندی از آن زمان درسهای مهمی در خصوص مواجهه با چنین سناریوهایی آموختهاند که برای محاسبات استراتژیک دهلینو بسیار حیاتی است.
دولت هند با آغاز جنگ اوکراین و تحریمهای وسیع غرب علیه روسیه، از این موقعیت برای خرید نفت خام با تخفیفهای قابل توجه بهره گرفت. در واقع، واردات نفت ارزان از روسیه به دولت هند کمک کرد تا هزینههای داخلی انرژی را کنترل کرده و فشار اقتصادی بر طبقات متوسط و کمدرآمد را کاهش دهد.
علاوه بر این، روابط دیرینه و تاریخی بین مسکو و دهلینو نیز نقش مهمی در این زمینه ایفا کرد. هند سالهاست که بخشی از نیازهای نظامی و انرژی خود را از روسیه تأمین میکند و این وابستگی ساختاری مانع از آن میشود که دهلینو به سادگی در صف تحریمکنندگان مسکو قرار گیرد. از دید رهبران هندی، واردات نفت روسیه نهتنها اقدامی علیه آمریکا تلقی نمیشود، بلکه بهعنوان یک کوشش برای محافظت از منافع ملی و امنیت انرژی کشور هویده است.
در عین حال، این تنشها در شرایطی رقم میخورد که چین در حال گسترش نفوذ خود در آسیا بوده و بسیاری از کشورها انتظار داشتند که اتحاد دهلینو و واشینگتن بهعنوان وزنهای در برابر پکن مؤثر واقع شود، اما با سرد شدن روابط دو جانبه، نقش هند در استراتژی آمریکا علیه چین کمرنگتر شده و این امر میتواند توازن قدرت در آسیا را در معرض تغییر قرار دهد.
۲۲۳۲۲۵
