حکایت یک احیا؛ از نیمکت سیتی به دل تافی‌ها

در تابستان سال 2021، باشگاه منچسترسیتی با پرداخت مبلغ هنگفت 117.5 میلیون یورو جک گریلیش را از استون‌ویلا به جمع خود افزود؛ معامله‌ای که بسیاری آن را زیاد و غیرمنصفانه قلمداد کردند. آیا مبلغ پرداختی فراتر از ارزش واقعی او بود؟ بله. آیا گریلیش به ستاره‌ای که در تیم پپ گواردیولا انتظار می‌رفت، تبدیل شد؟ احتمالاً نه؛ زیرا درخششی که از او مورد انتظار بود، بیشتر در بازیکنان دیگری مانند فیل فودن و رحیم استرلینگ مشاهده شد. نگاهی به آمارها نشان می‌دهد: گریلیش در 157 بازی، 17 گل و 23 پاس گل به ثبت رسانید؛ در حالی که فودن در 320 بازی، 100 گل و 61 پاس گل و استرلینگ در 339 بازی، 131 گل و 86 پاس گل به دست آورده‌اند.

با این حال، جک در تیم پپ بی‌اهمیت نبود؛ به ویژه در فصل سه‌گانه، زمانی که بیش از 3500 دقیقه در زمین باقی ماند و در بسیاری از دیدارهای حساس، تأثیرگذار بود. گواردیولا همیشه از مهارت‌های فنی او، به‌ویژه در زمینه دریبل زنی غیرقابل پیش‌بینی، حفظ توپ و کشاندن مدافعان به سمت خود، تحسین می‌کرد. او همچنین از حرفه‌ای‌گری جک نیز تعریف می‌کرد؛ ویژگی‌ای که شاید با تصوری که از شخصیت جک داشتند، همخوانی نداشت.

پپ در بهار 2023 اظهار داشت: من واقعاً تحت تأثیر قرار گرفتم. ما در ساعت 6 صبح به محل تمرین رسیدیم و او پیش از همه اینجا بود؛ در حال انجام تمرینات توانبخشی که فقط به خاطر آماده بودنش در صورت نیاز تیم، انجام می‌داد.

با این حال، موقعیت گریلیش در تیم به آرامی تضعیف شد. در فصل گذشته، مجموع دقایق حضور او در زمین فقط به 1521 دقیقه رسید که تنها 715 دقیقه آن در لیگ برتر بود؛ در واقع، او در این زمینه هفدهمین نفر در تیم به شمار می‌رفت. مصدومیت‌های مکرر، کاهش فرم بدنی و افزایش رقابت در پست او باعث شد تا در برخی مواقع، پپ به ناچار جک را به جایگاه دیگری منتقل کند. تغییرات در سیتی در حال وقوع بود و خود گواردیولا در ماه ژوئن به وضوح به این موضوع اشاره کرد.

در ماه ژوئیه، منچسترسیتی بدون حضور گریلیش به مسابقات جام جهانی باشگاه‌ها رفت. جک به طور انفرادی تمرین می‌کرد و عملاً در فهرست فروش قرار داشت. در همین لحظه، دیوید مویس، سرمربی اورتون برای جذب او به طور مستقیم وارد عمل شد. شیوه جذب او به گونه‌ای قاطع و مؤثر بود که جک حتی به پیشنهادهای دیگری از جمله تاتنهام و ناپولی فکر نکرد؛ پیشنهادهایی که می‌توانستند او را به صف مدعیان قهرمانی بازگردانند یا حتی همکاری مجدد با کوین دی‌بروین را به همراه داشته باشد. حتی برخی نیز احتمال می‌دادند او به سری A خواهد پیوست، اما این تصور اشتباه بود.

در اورتون، جک دوباره به همان نقشی برگشت که سال‌ها پیش در استون‌ویلا داشت: نفر اول، بازیساز اصلی، و بازیکنی آزاد برای خلاقیت. در هفته اول، او تنها 19 دقیقه مقابل لیدز بازی کرد. تیم در حمله ضعیف عمل کرد و حتی یک پنالتی به حریف هدیه داد تا این دیدار با شکست حداقلی به پایان برسد.

اما پس از آن، گریلیش نمایشی درخشان از خود به نمایش گذاشت؛ آغازین درخشش او مقابل برایتون بود. او در این بازی تقریباً در تمام ابعاد هجومی تیم فعال بود. 4 دریبل موفق از 5 تلاش، دو پاس گل عالی؛ یکی سانتری به تیرک که ایلیمان اندیای آن را به گل تبدیل کرد، و دیگری پاس بیرون محوطه به جیمز گارنر که با ضربه‌ای دقیق گل دوم را به ثبت رساند. نتیجه: پیروزی 2 بر صفر مقابل مرغ‌های دریایی.

در بازی بعدی مقابل ولورهمپتون، گریلیش دوباره درخشش خود را تأیید کرد. او با دریافت یک پاس زیبا از ویتالی میکولنکو، با یک سانتر نرم بتو را در موقعیت گل قرار داد. اگرچه ولوز موفق به به ثمر رساندن گل تساوی شد، اما جک دوباره ممتاز ظاهر شد. پاس مخفی به دوزبری هال و سپس مشارکت در پاس گل دوم؛ 5 دریبل موفق از 8، دقت پاس 92٪ (33 از 36) و به طور کلی یکی از بهترین نمایش‌های فصل را برای یک وینگر به نمایش گذاشت.

با این‌که هنوز زمان قضاوت نهایی فرا نرسیده، اما اورتون فعلاً تنها پایین‌تر از لیورپول و چلسی قرار دارد. جک نیز رکوردشکنی کرده است: نخستین بازیکن تاریخ اورتون که در دو بازی متوالی لیگ برتر، دو پاس گل می‌دهد. در حالی که در دو فصل گذشته با پیراهن سیتی، فقط موفق به ارائه دو پاس گل بیشتر شده بود.

نکته دیگر، آمار گل‌های مورد انتظار گریلیش که فقط 1.65 بوده، اما 4 پاس گل ثبت کرده است؛ آماری که نشان می‌دهد او فراتر از انتظارات عمل کرده است. در حال حاضر در میان بهترین پاسورها، پنج بازیکن با 2 پاس گل قرار دارند؛ در حالی که جک با 4 پاس گل در صدر ایستاده و به نظر منطقی می‌رسد که نامزد عنوان بازیکن ماه شود.

پپ گواردیولا در تمجید از گریلیش گفت: برای جک، خانواده‌اش و آینده‌اش بهترین‌ها را آرزو می‌کنم. در مورد کیفیت‌های او شکی ندارم. سه‌گانه بدون او امکان‌پذیر نبود. اما هر فصل رقابتی وجود دارد. تنها دلیلی که او روی نیمکت نشسته، فقط من بودم، نه او.

مویس نیز با ارزیابی متواضعانه‌ای بیان کرد: گریلیش حتی بهتر از آنچه که انتظار داشتم، عمل کرده است. او فقط به اندکی عشق و درک نیاز داشت. حالا زمان بازی بیشتری دارد، چون خودش این را خواسته است. او باید بازی کند، تأثیرگذار باشد، و به نظر می‌رسد که در حال انجام این کار است.

ارلینگ هالند نیز با شوخی گفت: «جک دی‌بروین دوباره برگشته است!»

هواداران اورتون نیز به شدت از حضور او استقبال کردند. وقتی جک پس از بازی به سمت سکوها رفت و پیراهنش را اهدا کرد، با آغوشی گرم توأم شد. جک نیز بارها به‌ صورت غیرمستقیم به شرایط گذشته‌اش در سیتی کنایه زده است. مثلاً تصویری از تیتر خبری منتشر کرد که می‌گفت برای نخستین بار در یک سال، سه بازی پیاپی انجام داده و زیر آن نوشت: «خیلی خوب.» یا در مصاحبه‌ای گفت: «شاید در چند سال گذشته نتوانستم به اندازه کافی از فوتبال لذت ببرم. خانواده‌ام گاهی اوقات این نکته را به من یادآوری می‌کردند. حالا دوباره آن احساس را تجربه می‌کنم؛ همان اشتیاق صبح مسابقه. فقط می‌خواهم از بازی لذت ببرم. فکر می‌کنم امروز این را نشان دادم.»

او همچنین بیان کرد: بودن در کنار دی‌بروین، درس‌های زیادی به من آموخت. دادن پاس گل به اندازه گل زدن اهمیت دارد. امروز حس آزادی بیشتری داشتم؛ توانستم ریسک کنم، به طور آزادانه بازی کنم و از عملکردم رضایت دارم. آخرین باری که 90 دقیقه کامل بازی کردم، احتمالاً در ماه آوریل یا مارس بود؛ یعنی تقریباً چهار یا پنج ماه پیش.

اورتون می‌تواند با پرداخت 57.5 میلیون یورو، قرارداد این وینگر را به قرارداد دائمی تبدیل کند. در ابتدا این انتقال به عنوان تصمیمی جنجالی مطرح بود، اما اکنون، جک در حال نشان دادن این نکته است که آنچه دیگران «ریسک» می‌نامیدند، در حقیقت «فرصت» بوده است.

/