گوشی هوشمند پزشکی: تحول جدید در شناسایی نارسایی قلبی و آریتمی

اختراع گوشی پزشکی در سال ۱۸۱۶ میلادی (۱۱۹۵ خورشیدی) نقطه عطفی در تاریخ پزشکی به شمار می‌رود که برای نخستین بار این امکان را فراهم کرد تا اصوات درونی بدن بیمار شنیده شوند. اکنون، پس از گذشت ۲۰۹ سال، به‌نظر می‌رسد این ابزار در آستانه یک تحول اساسی و بی‌نظیر قرار گرفته که می‌تواند شیوه‌ی کار با آن را دستخوش تغییر نماید.

نسخه مدرن این دستگاه که از فناوری‌های پیشرفته بهره می‌برد، تحت آزمایش یک تیم تحقیقاتی بریتانیایی قرار گرفته است. براساس یافته‌های این مطالعه، گوشی پزشکی جدید توانایی تشخیص فوری نارسایی قلبی، بیماری‌های دریچه‌ای قلب و اختلالات ریتم قلب را داراست. پژوهشگران بر این باورند که این ابزار توان خواهد داشت نه تنها مراقبت از بیمار را به طرز چشمگیری دگرگون کند، بلکه روند بهبودی را تسریع بخشد.

در این نمونه پیشرفته، بخش سنتی که بر روی قفسه سینه قرار می‌گیرد با دستگاهی به ابعاد تقریبی کارت بازی جایگزین شده که به یک میکروفن حساس مجهز است. این دستگاه می‌تواند تفاوت‌های جزئی در ضربان قلب و جریان خون را که برای گوش انسان قابل شناسایی نیستند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد. افزون بر این، قابلیت ثبت نوار قلب (الکتروکاردیوگرام) و ارسال داده‌ها به فضای ابری برای تحلیل توسط هوش مصنوعی که بر اساس داده‌های بیش از ده‌ها هزار بیمار آموزش دیده است، نیز فراهم شده است.

سرویس بهداشت ملی بریتانیا (NHS) مطالعه‌ای را روی بیش از ۱۲٬۰۰۰ نفر انجام داد که تحت معاینه با این گوشی پزشکی مبتنی بر هوش مصنوعی قرار گرفته بودند. نتایج این گروه با گروه شاهد که شامل بیماران ۱۰۹ پزشک عمومی بود که از این فناوری استفاده نمی‌کردند، مقایسه گردید.

یافته‌ها نشان داد که دقت تشخیص نارسایی قلبی با این فناوری، ۲/۳۳ برابر افزایش یافته است. همچنین، الگوهای غیرطبیعی ریتم قلب که گاهی بدون علامت هستند و خطر سکته مغزی را تشدید می‌کنند، حدود ۳/۵ برابر بیشتر شناسایی گردیدند. علاوه بر این، بیماری‌های دریچه‌ای قلب نیز با دقت ۱/۹ برابر بیشتری تشخیص داده شدند.

به گفته کارشناسان، این نمونه‌ای درخشان از به‌روزرسانی یک ابزار ساده اما حیاتی است که بیش از دو قرن پیش ابداع گردیده و اکنون به نیازهای قرن بیست و یکم پاسخ می‌دهد. این متخصصان تأکید دارند که چنین نوآوری‌هایی بسیار حیاتی هستند چرا که این بیماری‌ها اغلب در مراحل پیشرفته و زمانی شناسایی می‌شوند که بیمار نیاز به بستری اورژانسی در بیمارستان دارد. در مقابل، تشخیص زودرس می‌تواند بستری مناسب جهت درمان به‌موقع فراهم کرده و به بیماران این امکان را دهد که مدت زمان بیشتری را به زندگی سالم‌تری بگذرانند.

مشاهده بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا